Śliwa Tipala

Śliwa 'Tipala' to wytrzymała i silnie rosnąca odmiana, która rodzi owalne owoce o barwie od żółtej do złocistożółtej, w czasie dojrzewania nakrapiane różem i pomarańczowożółtymi plamkami. Ich smak jest wyjątkowo słodki, a żółty miąższ bardzo soczysty i delikatny. W kwietniu piękne białe kwiaty zapewniają w ogrodzie olśniewający spektakl, a jednocześnie stanowią źródło pożywienia dla pszczół i innych owadów zapylających. Aby dobrze się rozwijała i zapewniała obfite, regularne plony, należy posadzić ją w słonecznym miejscu, w glebie dobrze przepuszczalnej i bogatej w próchnicę. Zbiór rozpoczyna się pod koniec lipca i trwa do końca sierpnia. Najlepiej sadzić ją jesienią, aby cieszyć się plonami już w lipcu.

Prunus domestica (śliwa domowa) to drzewo owocowe należące do rodziny różowatych, podobnie jak morela, migdałowiec i brzoskwinia. Pochodzi z Syrii, gdzie niekiedy rośnie na wysokości do 1000 m n.p.m. Śliwa została sprowadzona do Francji w średniowieczu, a jej rozwój i rozpowszechnienie na tym obszarze nastąpiły w okresie renesansu.

Odmiana 'Tipala' tworzy drzewo owocowe o dość zaokrąglonej koronie, osiągające docelowo około 5 m wysokości i 4–6 m szerokości, wytwarzające liczne małe gałązki skupione w rozłożystych koronach. Jej pokrój dobrze nadaje się do prowadzenia w formie naturalnej na wysokim, średnim lub niskim pniu. Jej liście opadające na zimę są odwrotnie jajowate, mają od 6 do 8 cm długości, są karbowane i ząbkowane, lekko omszone od spodu oraz ciemnozielone. Od połowy kwietnia do początku maja na zeszłorocznych gałązkach pojawiają się pojedynczo białe kwiaty o średnicy od 1,5 do 2,5 cm, jeszcze przed rozwojem liści. Kwitnienie jest wrażliwe na wiosenne przymrozki, ale tak obfite, że mróz rzadko zagraża plonom. To niezwykle dekoracyjne kwitnienie wiosną, a także wyjątkowo atrakcyjne dla pszczół i bogate w nektar. To mrozoodporne drzewo do -20 °C. Ta odmiana jest samopylna, nie potrzebuje więc innej odmiany do owocowania, jednak obecność w pobliżu innej odmiany śliwy zwiększy plon.

Śliwa domowa 'Tipala' jest odmianą płodną, szybko wchodzącą w owocowanie. Owoce dojrzewają od końca lipca do końca sierpnia, stopniowo, w miarę dojrzewania. Ponieważ śliwki są dość delikatne, zbiera się je za pomocą tyczki do zbioru owoców lub ręcznie z drabiny, zawsze bardzo ostrożnie. Jedna śliwa daje średnio od 25 do 50 kg owoców rocznie. Owoce nadają się do spożycia od razu po zbiorze. Śliwki są średniej wielkości, okrągłe lub owalne, mają od 3 do 4 cm średnicy oraz smaczny, wyśmienity miąższ. Można je jeść na surowo, od razu po zerwaniu, same, w sałatkach owocowych lub na deser. Są również doskonałe do przygotowywania clafoutis, ciast, kruszonek i tart, a także jako dodatek do dań wytrawnych na bazie białego mięsa (indyka, kurczaka, cielęciny…) lub tadżinów. Doskonale nadają się także do przetwarzania na konfitury, kompoty oraz owoce w syropie.

Śliwka jest lekkim i wartościowym owocem. Zawiera niewiele kalorii, a jednocześnie jest bogata w potas, wapń i magnez oraz dostarcza znaczących ilości żelaza. Zawartość witamin C, B, E i K, przeciwutleniaczy fenolowych oraz błonnika sprawia, że śliwka korzystnie wpływa na zdrowie. Działa tonizująco, dodaje energii i nawadnia organizm. Owoce można przechowywać w temperaturze otoczenia tylko przez kilka dni. Można je jednak zamrozić po umyciu, osuszeniu i usunięciu pestek albo konserwować w konfiturach lub w syropie.

Śliwa Tipala to bardzo interesująca odmiana z kategorii śliw - mirabelek. Jej największą zaletą jest doskonały smak owoców, ale jest również bardzo silnie rosnąca, mrozoodporna i bardzo plenna. Dobrze radzi sobie z chorobami, w szczególności z szarką, groźną chorobą wirusową atakującą owoce pestkowe z rodzaju Prunus (nektaryny, śliwy, morele, migdałowce i niektóre odmiany ozdobne). W sprzyjających warunkach jest łatwa w uprawie. Preferuje gleby żyzne, głębokie i dobrze przepuszczalne, bez nadmiaru wody, oraz pełne słońce. Należy osłonić ją przed przymrozkami i silnym wiatrem, ponieważ jej gałęzie są bardzo kruche.