Śliwa węgierka Stanley

Śliwa Quetsche Stanley to silnie rosnąca odmiana o szybkim wchodzeniu w owocowanie i dobrym, regularnym plonowaniu. Wytwarza duże, wydłużone owoce o bardzo ciemnej, fioletowoczerwonej skórce, w pełni dojrzałe niemal czarne. Ich miąższ jest zielony, jędrny i słodki. Owoce idealnie nadają się do suszenia. Zbiór przypada na początek września. Śliwa Quetsche Stanley jest samopylna. Stanowi bardzo dobry zapylacz.

Słowo Quetsche oznacza w języku alzackim śliwę damasceńską. Śliwy typu Quetsche pochodzą z Syrii, kraju, który już w średniowieczu dostarczał wielu odmian śliw. Odmiana Quetsche Stanley została wyselekcjonowana w Stanach Zjednoczonych, w stacji badawczej Geneva w stanie Nowy Jork, w 1926 roku. Powstała ze skrzyżowania odmian: Prune d'Ente x Grand Duke.

To drzewo owocowe dorasta naturalnie do 8 m wysokości w wieku dorosłym. Smukła sylwetka, którą nadaje mu pokrój wyprostowany, jest ceniona w ogrodzie. Drzewo ma niewielkie wymagania co do rodzaju gleby, z wyjątkiem jej braku wapnia.
Jego liście są owalne, prawie podłużne, ząbkowane i lekko omszone.
Kwitnienie rozpoczyna się pod koniec marca i trwa dość długo. Drzewo pokrywa się wtedy całkowicie białymi kwiatami, które pojawiają się na pędach z poprzedniego roku. Są one samopylne. Sama śliwa jest również bardzo dobrym zapylaczem dla innych śliw.
Duże, wydłużone owoce mają bardzo ciemną, fioletowoczerwoną skórkę, w pełni dojrzałe niemal czarną. Ich miąższ jest zielony, jędrny i słodki. Owoce idealnie nadają się do suszenia.

Śliwki można jeść na surowo prosto z drzewa, dodawać do sałatek owocowych, a także wykorzystywać do przygotowywania deserów, ciast, dań z mięsem i innych potraw. Oczywiście można przyrządzać z nich konfitury, ale także owoce w syropie, kompoty... Wytwarza się z nich również okowitę. Możesz także suszyć je latem na słońcu, po wydrylowaniu i nawleczeniu na sznurek w formie girlandy, albo w piekarniku.