Śliwa węgierka Zwykła (Hauszwetsche)

Śliwa domowa Hauszwetsche, znana również jako śliwa bazylejska, to stara odmiana śliwy węgierki, silnie rosnąca, mrozoodporna i bardzo plenna. Jest to odmiana samopylna, która dobrze zapyla inne śliwy. Wytwarza owoce małe lub średniej wielkości (od 3 do 5 cm długości i od 2,5 do 3 cm średnicy), podłużne, o gładkiej skórce pokrytej nalotem woskowym, ciemnoniebieskiej z fioletowym odcieniem. Miąższ, niezwykle aromatyczny, od żółtego do pomarańczowożółtego, jest jędrny, mało soczysty, słodki i delikatnie kwaskowaty. Pestka łatwo oddziela się od miąższu. Zbiór przeprowadza się od końca sierpnia do końca września, a owoce spożywa się w miarę dojrzewania. Śliwki są smaczne na surowo lub po ususzeniu. Po ugotowaniu odmiana ta doskonale nadaje się do wielu słodkich i wytrawnych przepisów. Wrażliwa na wiosenne przymrozki śliwa preferuje ciepłe, słoneczne i osłonięte stanowisko. 

Prunus domestica (śliwa domowa) to drzewo owocowe należące do rodziny różowatych, podobnie jak morela, migdałowiec i brzoskwinia.  Pochodzi z Syrii, gdzie rośnie niekiedy nawet na wysokości 1000 m n.p.m. Śliwa została sprowadzona do Francji w średniowieczu, a w okresie renesansu nastąpił jej rozwój i rozpowszechnienie na terenie kraju. Słowo „quetsche” pochodzi od niemieckiej nazwy Zwetsche, która z kolei wywodzi się z greckiego słowa „damaskēnon”, oznaczającego „śliwkę damasceńską”. Tradycyjnie uprawiana w Lotaryngii, Niemczech i Austrii, śliwa węgierka bez wątpienia najlepiej zadomowiła się w Alzacji. Odmiana Hauszwetsche (śliwa bazylejska) ma dość niejasne pochodzenie, ale jej główny rejon produkcji znajduje się w okolicach Bazylei, w północno-zachodniej Szwajcarii.

Śliwa bazylejska tworzy drzewo o dość wyprostowanej koronie, osiągające od 5 do 6 m wysokości i wytwarzające liczne małe gałązki zebrane w rozłożystej koronie. Jej pokrój dobrze nadaje się do prowadzenia w formie naturalnej na wysokim, średnim lub niskim pniu. Jej liście opadające na zimę są odwrotnie jajowate, mają od 5 do 7 cm długości, są karbowane i ząbkowane, lekko omszone od spodu oraz ciemnozielone. Pod koniec marca i na początku kwietnia na zeszłorocznych gałązkach pojawiają się pojedyncze białe kwiaty o średnicy od 1,5 do 2,5 cm, jeszcze przed rozwojem liści. Kwitnienie jest wrażliwe na wiosenne przymrozki, ale jest tak obfite, że mróz rzadko zagraża plonom. Wiosną kwitnienie jest wyjątkowo dekoracyjne, a także szczególnie atrakcyjne dla pszczół i innych owadów zapylających. Jest to drzewo mrozoodporne do -20 °C. Odmiana jest samopylna, dlatego w pobliżu nie potrzebuje innej odmiany śliwy, aby zapewnić dobre zapylenie kwiatów.

Śliwa domowa Hauszwetsche jest odmianą płodną, szybko wchodzącą w owocowanie. Ponieważ śliwki są dość delikatne, zbiera się je za pomocą tyczki do zbioru owoców lub ręcznie z drabiny, zawsze bardzo ostrożnie. Jedna śliwa daje średnio od 25 do 50 kg owoców rocznie. Smaczne i aromatyczne śliwki można spożywać na surowo bezpośrednio po zbiorze, jeść na surowo lub dodawać do sałatki owocowej albo deserów. Zaletą tej odmiany jest również to, że jej śliwki doskonale smakują po ususzeniu. Są także wyśmienite w clafoutis, ciastach, kruszonkach i tartach, a także jako dodatek do dań wytrawnych z białego mięsa (indyka, kurczaka, cielęciny…) oraz tadżinów. Doskonale nadają się również do przygotowywania konfitur, kompotów, soków oraz owoców w syropie. Śliwka jest lekkim i zbilansowanym owocem. Ma niewiele kalorii, a jednocześnie zawiera dużo potasu, wapnia i magnezu oraz dostarcza znaczących ilości żelaza. Zawartość witamin C, B, E i K, przeciwutleniaczy fenolowych oraz błonnika sprawia, że śliwki korzystnie wpływają na zdrowie. Działają tonizująco, energetyzująco i nawadniająco. Owoce można przechowywać w temperaturze otoczenia tylko przez kilka dni. Po umyciu, osuszeniu i usunięciu pestek można je jednak zamrozić albo zakonserwować w konfiturach lub w syropie.

W kategorii śliw i mirabelek śliwa domowa Hauszwetsche jest odmianą silnie rosnącą, mrozoodporną, bardzo plenną i bardzo płodną, cenioną za walory smakowe owoców. W sprzyjających warunkach jest łatwa w uprawie, obficie owocuje i jest odporna na choroby. Podobnie jak wiele drzew owocowych, lubi gleby żyzne, głębokie i dobrze przepuszczalne. Źle znosi nadmiar wody, gleby ciężkie i zwięzłe, a także zbyt wapienne. Preferuje stanowisko w pełnym słońcu, osłonięte przed zimnymi wiatrami, które chroni ją przed przymrozkami i silnymi podmuchami, ponieważ gałęzie są bardzo kruche.

Bardzo popularna dzięki swoim owocom śliwa doskonale nadaje się do każdego ogrodu, zapewniając radość małym i dużym. Dzięki szerokiemu wyborowi odmian łatwo znaleźć tę, która najlepiej odpowiada własnym oczekiwaniom.