Czereśnia Lapins

Wiśnia Bigarreau Lapins Bio to odmiana pochodzenia kanadyjskiego, która zapewnia obfite, dość późne plonowanie, trwające przez lipiec aż do początku sierpnia. Ta czereśnia jest wielkoowocowa, o średnicy od 2,5 do 3 cm, i masie od 8 do 10 gramów, o sercowatym kształcie. Jej cienka, błyszcząca skórka ma pomarańczowoczerwony kolor, który w miarę dojrzewania staje się jaskrawoczerwony. Czerwony miąższ jest soczysty, jędrny, rozpływający się w ustach, chrupiący, słodki, subtelnie kwaskowaty i aromatyczny. Lapins wyróżnia się tym, że owoce można spożywać, gdy są jeszcze ledwo dojrzałe. To drzewo oferuje efektowne wiosenne kwitnienie, a jego wyprostowany pokrój pozwala posadzić je nawet na bardziej ograniczonej przestrzeni. Jest odporne na mróz i dobrze przystosowuje się do wszystkich rodzajów gleb z wyjątkiem nadmiernie gliniastych, co ułatwia jego uprawę we wszystkich regionach Francji. Zaleca się sadzenie jesienią. Ta wiśnia tolerująca raka bakteryjnego i dobrze odporna na choroby jest łatwa w uprawie i niemal bezobsługowa.

Roślina pochodząca z uprawy ekologicznej.

Prunus avium należy do rodziny różowatych, podobnie jak wiśnia pospolita (Prunus cerasus). Znana również jako czereśnia ptasia, pochodzi z Europy, Azji Zachodniej i Afryki Północnej. W Europie występuje od epoki neolitu, czyli od czasu, gdy używano gładzonego kamienia. We Francji jej uprawa rozpoczęła się w średniowieczu, gdy ceniono ją za owoce i drewno. Szczególnie w XVII wieku zaczęła zajmować największe sady kraju. W XVIII wieku Ludwik XV zachęcał do odkrywania nowych odmian i wspierał ich rozwój.

Odmiana Lapins powstała ze skrzyżowania odmian ‘Stella’ i ‘Van’, uzyskanego przez Karla Lapinsa w 1965 roku w Kanadzie, w stacji badawczej w Summerland w Kolumbii Brytyjskiej. To drzewo tworzy średnio silnie rosnącą roślinę, słabo rozgałęzioną, o pokroju wyprostowanym, osiągającą w wieku dojrzałym około 5–6 metrów wysokości i 3–4 metrów szerokości. Czerwonawe pędy wyraźnie charakteryzują je jako przedstawiciela rodziny wiśni. Jego pokrój dobrze nadaje się do prowadzenia w formie swobodnej na wysokim lub półpniu, a także w niskiej formie kielichowej. Liście opadające na zimę tworzą duże liście o długości od 6 do 8 cm, naprzemianległe, odwrotnie jajowate, nieregularnie ząbkowane, lśniąco zielone, jesienią przybierające pomarańczowobrązowe odcienie. Półpóźne kwitnienie pojawia się około połowy kwietnia, przed rozwojem liści, co może narażać kwiaty na późne wiosenne przymrozki. Czystobiałe, pojedyncze kwiaty o średnicy od 2 do 3 cm są zebrane w bukiety. Mogą zostać zniszczone przez mróz od -2 do -3 °C, dlatego w regionach, w których występują późne przymrozki, zaleca się sadzenie wiśni na stanowisku osłoniętym, skierowanym na zachód i zabezpieczonym przed zimnymi wiatrami. Niemniej bardzo obfite kwitnienie często prowadzi do zadowalającego owocowania. Jest to wyjątkowo dekoracyjne kwitnienie wiosną, a przy tym szczególnie miododajne i nektarodajne. To mrozoodporne drzewo znosi temperatury sięgające około -20 °C i nadaje się do uprawy we wszystkich regionach Francji, także na obszarach położonych wyżej.  Ta wiśnia jest samopłodna, a jej kwiaty mogą zapylać się same, dlatego nie potrzebuje innej odmiany do owocowania. Obecność w pobliżu innej odmiany wiśni zwiększy jednak plon. Ponadto pyłek wiśni Bigarreau Lapins ma zdolność zapylania wielu innych odmian, dlatego określa się ją jako uniwersalny zapylacz.

Prunus avium Bigarreau Lapins zapewnia zbiory które mogą być mniej lub bardziej obfite w zależności od roku i podlegać zjawisku przemienności owocowania, pozwalającemu drzewu odbudować zapasy. Aby zoptymalizować plonowanie, ta odmiana o zwartym i wyprostowanym pokroju wymaga cięcia formującego w pierwszych latach, aby przerzedzić środek drzewa i lepiej rozmieścić bukiety kwiatowe. Dzięki dość szybkiemu wejściu w owocowanie, po około 3–4 latach, plonowanie staje się optymalne po 6–7 latach. Dorosła wiśnia (w wieku od 10 do 20 lat) produkuje średnio od 25 do 50 kg owoców rocznie. Owoc jest połączony z gałęzią przez dość krótki ogonek liściowy o długości od 3 do 4 cm. Zbiory rozpoczynają się około początku lipca i trwają aż do sierpnia. Ważne jest, aby zbierać owoce dopiero po osiągnięciu przez nie dojrzałości, ponieważ później już nie dojrzewają, oraz z szypułkami, aby zapewnić ich dobrą trwałość. Ponieważ wiśnie są dość delikatne, zbiera się je za pomocą tyczki do zbioru owoców lub ręcznie z drabiny, zawsze bardzo ostrożnie.

Ta bardzo soczysta i bardzo słodka wiśnia doskonale nadaje się do spożywania na surowo. W kuchni ujawnia pełnię smaku w clafoutis, ciastach, kruszonkach i tartach, sałatkach owocowych oraz jako dodatek do dań wytrawnych na bazie białego mięsa, takiego jak indyk, kurczak, cielęcina czy kaczka. Owoce doskonale nadają się również do przygotowywania dżemów, owoców w syropie i przetworów. Zawartość witamin A, C i E, przeciwutleniaczy fenolowych, wapnia i miedzi, a także znaczna ilość żelaza, bogactwo mikroelementów i błonnika sprawiają, że wiśnia korzystnie wpływa na zdrowie. Owoce można przechowywać tylko przez kilka dni w chłodnym miejscu lub w lodówce. Można je również zamrozić po umyciu, osuszeniu, usunięciu ogonków i pestek.

Bardzo popularna wiśnia doskonale odnajduje się w ogrodzie, posadzona na trawniku, w sadzie lub w jadalnym żywopłocie. Dla przyjemności małych i dużych,  wśród bogatej kolekcji wiśni i czereśni, łatwo znaleźć odmianę najlepiej odpowiadającą własnym upodobaniom.