Wiśnia Kelleriis16 Bio

Wiśnia Kelleriis 16 lub Morellenfeuer charakteryzuje się obfitym plonowaniem dość dużych owoców, o średnicy około 2 cm, o zaokrąglonym kształcie, z cienką, jaskrawoczerwoną, błyszczącą skórką, lekko brązowiejącą w miarę dojrzewania, zawierającą soczysty miąższ, silnie barwiący. Czerwony, jędrny miąższ, o kwaśnym smaku, otacza białą, kremową, twardą, gładką, owalną pestkę, zawierającą nasiono, czyli ziarno. Słabo przylegający do pestki miąższ łatwo się oddziela, co ułatwia wykorzystanie owoców do przetworów i wypieków. Kwitnie obficie od połowy kwietnia do początku maja, a owoce dojrzewają około połowy lipca. Ta wiśnia, mrozoodporna do -20 °C i dobrze odporna na choroby, jest łatwa w uprawie i niemal bezobsługowa. W ogrodzie odmiana ta dobrze komponuje się wśród owocowego lub ekologicznego żywopłotu, w sadzie, w towarzystwie innych drzew owocowych albo jako soliter na trawniku. Najlepiej sadzić ją jesienią, aby zebrać owoce w lipcu.

Roślina wyhodowana w ramach rolnictwa ekologicznego.

Prunus cerasus należy do rodziny różowatych, podobnie jak czereśnia (Prunus avium). Znana również jako wiśnia pospolita lub wiśnia kwaśna, pochodzi z Azji Mniejszej i od czasów starożytnych jest szeroko uprawiana w Europie. We Francji jej uprawa rozpoczęła się w średniowieczu, ale prawdziwy rozwój nastąpił dopiero w XVIII wieku. Francuska nazwa „Cerisier aigre” pochodzi od oksytańskiego słowa agriota, wywodzącego się od agre, oznaczającego „kwaśny”.

Odmiana 'Kelleriis16', będąca synonimem odmiany 'Morellenfeuer', została wyselekcjonowana około 1945 roku przez firmę Poulsen Roser, nazwaną na cześć jej założyciela Dorusa Theusa Poulsena, w pobliżu wsi Kelleriis w Kvistgaard, na północ od Kopenhagi w Danii. Powstała ze skrzyżowania odmian 'Ostheimer Weichel' i 'Früheste der Markt'. Ta wiśnia tworzy małe drzewo o półwzniesionym pokroju, z wiekiem rozrastające się na boki, osiągające w pełni dojrzałości około 4–6 m wysokości i 4–5 m szerokości, wytwarzające liczne rozchodzące się i przewisające gałązki. Czerwonawe gałęzie dobrze charakteryzują ją jako przedstawicielkę rodziny wiśniowatych. Jej pokrój doskonale nadaje się do swobodnego prowadzenia na półpniu lub w formie niskiej korony kielichowej. Liście opadające na zimę są duże, mają od 6 do 8 cm długości, są naprzemianległe, odwrotnie jajowate, nieregularnie ząbkowane i lśniąco zielone, a jesienią przebarwiają się na brązowopomarańczowo. Kwitnienie przypada na drugą połowę kwietnia, przed pojawieniem się liści, co zazwyczaj chroni je przed przymrozkami. Czystobiałe, pojedyncze kwiaty o średnicy od 2 do 3 cm są zebrane w bukiety. Mogą zostać uszkodzone przez mróz od -2 do -3 °C. Jest to wyjątkowo dekoracyjne kwitnienie wiosną, a kwiaty są szczególnie miododajne i nektarodajne. To mrozoodporne drzewo, znoszące temperatury około -20 °C, nadaje się do uprawy we wszystkich regionach Francji, także na obszarach położonych wysoko. Ta odmiana jest samopylna, nie potrzebuje więc towarzystwa innej rośliny, aby owocować, jednak obecność w pobliżu innej odmiany wiśni zwiększy plon.

Wiśnia Morellenfeuer jest bardzo plenną odmianą, szybko wchodzącą w owocowanie, po około 2–3 latach, a pełnię możliwości osiągającą po 5–6 latach. Zbiór jest równomierny i obfity, jednak może występować tendencja do przemiennego owocowania, czyli po roku bardzo obfitego plonowania może nastąpić rok słabszych zbiorów. Owoc jest połączony z gałęzią dość krótkim ogonkiem o długości od 3 do 4 cm. Zbiór rozpoczyna się około połowy lipca i trwa do mniej więcej połowy sierpnia. Owoce należy zrywać wyłącznie po osiągnięciu dojrzałości, ponieważ później już nie dojrzewają, a także razem z szypułkami, aby zapewnić ich dobrą trwałość. Ponieważ wiśnie są dość delikatne, należy zbierać je ostrożnie. Zebrane w pełni dojrzałe owoce mają sok, który bardzo mocno barwi dłonie i ubrania. Dorosła wiśnia, w wieku od 10 do 20 lat, produkuje średnio od 30 do 50 kg owoców rocznie.

Bardzo soczysta i kwaśna w smaku, ta wiśnia może być spożywana na surowo, ale znacznie lepiej ujawnia swój smak po ugotowaniu lub przetworzeniu. Miąższ owocu łatwo oddziela się od pestki, co ułatwia przygotowanie go w kuchni. Jest wyśmienita do przyrządzania clafoutis, ciast, kruszonek i tart, a także jako dodatek do dań wytrawnych z białym mięsem, takim jak indyk, kurczak czy cielęcina, oraz do tadżinów. Owoce doskonale nadają się również na dżemy, przeciery i soki, a także do konserwowania w syropie. Nie można zapomnieć o słynnej nalewce z wiśni, którą należy spożywać z umiarem. Zawartość witamin A, B i C, przeciwutleniaczy fenolowych, potasu, wapnia i magnezu, a także znaczna ilość żelaza sprawiają, że wiśnia korzystnie wpływa na zdrowie. Owoce przechowują się w temperaturze otoczenia tylko przez kilka dni. Można je jednak zamrozić po umyciu, osuszeniu i wydrylowaniu albo wykorzystać do przetworów.

Wiśnia Kelleriis16 to drzewo owocowe, które można uprawiać w większości regionów Francji, do wysokości 800 m n.p.m. Jej największym atutem są walory smakowe owoców, ale jest ona również bardzo żywotna, mrozoodporna i niezwykle plenna. Dość dobrze znosi choroby i w sprzyjających warunkach jest łatwa w uprawie. Toleruje glebę kwaśną lub wapienną, ale niezbyt mocno, dobrze rośnie na glebie żyznej, głębokiej i przepuszczalnej, bez nadmiaru wody, w pełnym słońcu. Ta wiśnia, o umiarkowanym wzroście, dobrze nadaje się do średniej wielkości ogrodów. Można posadzić ją na trawniku, w głębi rabaty, w sadzie lub w owocowym żywopłocie, obok klasycznych drzew owocowych, takich jak brzoskwinie i nektaryny, jabłonie, grusze, śliwy i śliwy mirabelki, lub bardziej oryginalnych, takich jak urodliny, hurmy, grusze nashi, czy też pigwowce. Równie dobrze można połączyć ją z innymi wiśniami, aby urozmaicić smaki i sposoby wykorzystania owoców, a także wydłużyć okres zbiorów.