Wiśnia Łutówka (Griotte du Nord)

Wiśnia Griotte du Nord to bardzo znana, stara odmiana pochodząca z Niemiec, wprowadzona do Francji w XVI wieku. Jest to samopylna wiśnia o średniej sile wzrostu, rodząca duże owoce, początkowo jaskrawoczerwone, a w pełni dojrzałości czarniawe, o soczystym i delikatnym miąższu oraz bardzo kwaśnym, lekko słodkim i nieco gorzkim smaku. Kwitnie na początku kwietnia, tworząc bukiety drobnych, pojedynczych, białych i pachnących kwiatów. Należy posadzić ją w miejscu osłoniętym przed późnymi, silnymi przymrozkami, a kwitnienie przypada przed rozwojem liści. Jej wiśnie dojrzewają regularnie i przez dłuższy czas, od końca czerwca do końca lipca. Owoce wykorzystuje się przede wszystkim w cukiernictwie, w połączeniu z czekoladą, a także do produkcji kirschu i przetworów. Jej liście są szczególnie dekoracyjne jesienią: przed opadnięciem przebarwiają się na czerwono i żółto. Te wiśnie są szczególnie dobrze przystosowane do klimatu północnej Francji i bez problemu znoszą chłód. Łatwo rosną i nie wymagają szczególnej pielęgnacji na każdej przepuszczalnej i głębokiej glebie, na dobrze nasłonecznionym stanowisku.

Wiśnia pospolita, po łacinie Prunus cerasus, oraz czereśnia ptasia Prunus avium to dwa główne gatunki, od których pochodzi większość uprawianych w naszych ogrodach wiśni i czereśni o słodkich owocach. Należą do rodziny różowatych. Wiśnia jest drzewem średniej wielkości, osiągającym wysokość od 5 do 10 m w wieku dorosłym. Jej zaokrąglony pokrój zapewnia przyjemny, zacieniony zakątek, szczególnie miły latem. Naprzemianległe liście o piłkowanych brzegach są błyszczące i ciemnozielone, a jesienią przed opadnięciem przybierają piękny rdzawy odcień. Wiśnie są bogate w witaminę C, sole mineralne i mikroelementy.

Odmiana 'Griotte du Nord' tworzy  drzewo owocowe o półrozłożystym, krzaczastym i lekko zwisającym pokroju, które po 20–30 latach osiąga około 10 m we wszystkich kierunkach. Od początku kwietnia pokrywa się niezliczonymi drobnymi, białymi i pachnącymi kwiatami. Po zapyleniu przez owady kwiaty dają obfity plon ładnych, okrągłych i dużych owoców, jaskrawoczerwonych, a w pełni dojrzałości czarniawych, zebranych w grona. Owoce tej wiśni dojrzewają przez dłuższy czas. Produkcja owoców osiąga optymalny poziom po 7–8 latach. Wiśnie należy zbierać w pełni dojrzałe, ponieważ po zbiorze już nie dojrzewają. Odmiana ta pozostaje szczególnie podatna na moniliozę — chorobę grzybową, która powoduje pojawianie się brązowych, okrągłych plam, a następnie szarawych zarodników na uszkodzonych owocach. Owoce ostatecznie zasychają, pozostając na drzewie. Chorobie sprzyja wilgoć oraz obecność owoców uszkodzonych przez ptaki lub owady. Unikaj sadzenia jej w zbyt wilgotnej glebie i wybierz dla niej słoneczne, przewiewne stanowisko.

Mrozoodporne wiśnie mogą znosić temperatury do -20 °C, natomiast kwiaty są wrażliwe na wiosenne przymrozki i ulegają uszkodzeniu już przy - 2°C. Wiśnię można sadzić we wszystkich regionach Francji — na trawniku, w głębi rabaty lub w sadzie.