Agrest Hinnonmäki Gul Hinnonmäen Keltainen

Agrest Hinnonmaki Yellow to ciernista odmiana pochodząca z Finlandii. Jej zaletą jest obfite plonowanie, a także dobra odporność na choroby, takie jak mączniak prawdziwy. Gęste i zwarte ulistnienie tworzy niewielki, mrozoodporny i silnie rosnący krzew o wysokości około 1 m. Owoce, zrywane z krzewu od lipca do sierpnia, doskonale smakują na surowo. Aby uzyskać obfite plony, zapewnij mu słoneczne lub półcieniste stanowisko oraz glebę dobrze przepuszczalną i bogatą w składniki odżywcze. Nie toleruje zbyt długich okresów bez wody. Dbając o regularne podlewanie, możesz uprawiać go w odpowiednio dużej doniczce.

Agrest, po łacinie Ribes uva-crispa, nazywany również agrestem ciernistym, należy do rodziny Grossulariaceae, podobnie jak porzeczka czerwona (Ribes rubrum) i porzeczka czarna (Ribes nigrum). Nazwa agrest pochodzi od Anglików, którzy od bardzo dawna wykorzystywali te owoce do przygotowywania słodko-kwaśnego sosu podawanego do makreli.

Ribes uva-crispa Hinnonmaki Yellow (synonimy: Hinnonmäki Gul ’Hinnonmäen Keltainen' lub 'Hinnonmäki Gold') tworzy rozłożysty, ciernisty krzew o kępiastego pokroju, z nieco sztywnymi, rozgałęzionymi i łukowato rozchylonymi pędami. Ten bardzo mrozoodporny krzew osiąga wysokość od 1 do 1,30 m i szerokość od 0,80 do 1 m. Liście opadają na zimę; są dłoniaste, klapowane, aromatyczne i średniozielone. Krzew ten przypomina klasyczne porzeczki, ale wyróżnia się przede wszystkim owocami: są większe, mają łagodny smak i pojawiają się pojedynczo wzdłuż pędów, w przeciwieństwie do porzeczek owocujących w gronach. Z wyjątkiem kilku odmian bezcierniowych agrest ma cierniste pędy. Kwitnie wiosną, tworząc grona drobnych, niepozornych, zielonkawych kwiatów, intensywnie odwiedzanych przez pszczoły. Owoce zawiązują się głównie na pędach jednorocznych i dwuletnich. Zbiór trwa od lipca do sierpnia. W tym czasie krzew pokrywa się kulistymi jagodami o średnicy około 1,2 cm, z gładką, omszoną, półprzezroczystą skórką, rozmieszczonymi wzdłuż pędów. W pełni dojrzałe owoce agrestu przybierają zielonożółtą barwę z białymi żyłkami i zawierają półprzezroczysty, soczysty, kwaskowaty, owocowy miąższ z drobnymi nasionami.

Agrest Hinnonmaki Yellow jest samopylny, nie potrzebuje więc innej odmiany do owocowania, jednak obecność innej odmiany w pobliżu zwiększy plon. Owoce zbieraj stopniowo, w miarę dojrzewania. Zbiór ułatwia ich duży rozmiar. Jeden krzew agrestu produkuje około 2–4 kg owoców, zależnie od wieku rośliny i warunków uprawy. Owoce są bogate w witaminę C, antyoksydanty, składniki mineralne, mikroelementy, a także potas, wapń i fosfor. Ponadto ich niska zawartość cukru sprawia, że należą do najmniej kalorycznych owoców jagodowych (50 kcal na 100 g). Owoce mają działanie oczyszczające dzięki właściwościom moczopędnym, wspomagającym trawienie, udrażniającym wątrobę i przeczyszczającym, pod warunkiem że spożywa się je lekko niedojrzałe. Zrywane prosto z krzewu, doskonale smakują na świeżo, a jeśli masz ochotę na słodszy smak, możesz posypać je odrobiną cukru kryształu. Aby złagodzić kwaskowatość owoców, możesz w kuchni sparzyć je przez minutę, a następnie schłodzić w zimnej wodzie. Doskonale nadają się na galaretki i konfitury, a także do dekorowania tart i przygotowywania ciast. Doskonale sprawdzą się również w produkcji syropów, sorbetów, lodów i deserów. Subtelna równowaga między aromatem a kwaskowatością owoców pozwala ciekawie wykorzystać je do podawania z mięsem (dziczyzną, drobiem…), tłustymi rybami (sardynkami, makrelą, tuńczykiem…) lub jako niewielki dodatek do sałatek wieloskładnikowych.

Latem agrest zapewnia satysfakcję z obfitych zbiorów i przyjemność jedzenia smacznych owoców, ale pamiętaj, aby uważać na ciernie. Możesz połączyć go z porzeczkami czarnymi, malinami, borówkami, jagodą kamczacką lub innymi odmianami owoców jagodowych , aby stworzyć apetyczny żywopłot, który wzbogaci się o jego liczne zalety kulinarne. Jak w przypadku każdej plantacji, także przy sadzeniu agrestu warto, tam gdzie jest to możliwe, przeplatać różne gatunki i odmiany. Ogranicza to ryzyko chorób i sprzyja zapylaniu, nawet jeśli odmiana jest samopylna. Możesz uprawiać go w doniczce, ale wybierz pojemnik o wysokości co najmniej 40 cm i pamiętaj o regularnym podlewaniu miękką wodą.