Kiwi Belen męskie

​​Aktinidia smakowita (Actinidia deliciosa) 'Belen' (męska) to odmiana, która od końca kwietnia do początku czerwca wytwarza piękne, pachnące, białe kwiaty. Jest to egzemplarz męski, który nie będzie wydawał owoców, ale umożliwi zapylanie egzemplarzy żeńskich, takich jak na przykład 'Sorelli', kwitnąca w tym samym czasie. Przywiązuj ją do podpory wzdłuż pergoli, trejażu lub altany. Najlepiej posadź ją jesienią albo przez cały rok, z wyjątkiem okresów, gdy ziemia jest zamarznięta.

Aktinidia (Actinidia chinensis lub deliciosa), nazywana także porzeczką chińską, yang tao lub roślinną myszą, to owoc aktinidii. Należy do rodziny aktinidiowatych, podobnie jak jej kuzyn, aktinidia ostrolistna (Actinidia arguta). Pochodząca z Chin aktinidia jest silnie rosnącym pnączem owijającym się, które w sprzyjających warunkach może przyrastać o 3 m rocznie. To pnącze należy prowadzić po solidnej podporze, takiej jak mur z rozpiętymi mocnymi drutami, szpaler winorośli, pergola, pień drzewa lub ogrodzenie. Osiąga 6 m wysokości i 4 m szerokości, a aby ograniczyć jej rozrost, wymaga cięcia.

Niektóre odmiany są samopylne, ponieważ na tym samym egzemplarzu występują kwiaty męskie i żeńskie, dlatego można sadzić je pojedynczo. Inne odmiany wytwarzają wyłącznie kwiaty męskie albo żeńskie i wymagają obecności egzemplarza przeciwnej płci, aby możliwe było zapylenie. Jeden egzemplarz męski może zapylić około 5–6 egzemplarzy żeńskich. Owoce wytwarzają wyłącznie egzemplarze żeńskie.

Aktinidia jest bardzo mrozoodporna i wytrzymuje spadki temperatury do -15 °C, ale jest wrażliwa na późne przymrozki, ponieważ jej pąki przemarzają już przy -5 °C. Jej liście opadają na zimę. Pędy wytwarzają duże, owalne, całobrzegie liście, z wierzchu ciemnozielone i matowe, a od spodu jaśniejsze; podobnie jak pędy są one pokryte drobnymi, czerwonymi włoskami. Od trzeciego lub czwartego roku uprawy, w maju i czerwcu, na zeszłorocznych pędach pojawiają się grona kwiatowe. Kwiaty są pachnące, mają szerokie płatki w kremowobiałym kolorze. Kwiaty męskie mają liczne żółte pręciki, natomiast żeńskie – białe znamiona.

Na egzemplarzach żeńskich po kwitnieniu powstają duże, mięsiste, jajowate jagody o masie około 60 gramów. Cienka skórka jest jasnobrązowa i owłosiona u gatunku Actinidia delociosa lub gładka u gatunku Actinidia chinensis. Miąższ jest zielony, a u niektórych odmian żółty, z licznymi drobnymi, czarnymi nasionami. Kiwi jest bogate w witaminę C, błonnik i sole mineralne, takie jak potas, magnez i wapń. Zbiór przeprowadza się około listopada, przed nadejściem przymrozków. Owoce można zbierać, gdy są jeszcze zielone, ponieważ dojrzewają również po zbiorze. Dobrze przechowują się w chłodnym miejscu, w temperaturze 5 °C, na przykład w piwnicy, przez ponad miesiąc. Kiwi jest dojrzałe, gdy jest miękkie w dotyku. Umieść kiwi obok jabłek lub bananów, aby przyspieszyć jego dojrzewanie. Po obraniu kiwi można jeść na surowo lub łączyć z innymi jesiennymi owocami, wykorzystywać do przygotowania konfitur albo dekorować nim tarty i niektóre dania wytrawne.