Kiwi Bruno żeńskie

Kiwi, czyli aktinidia 'Bruno', to żeńska odmiana ceniona za wysoką plenność, łatwość uprawy i wyjątkowo aromatyczny smak owoców. Roślina wytwarza podłużne owoce średniego kalibru, ważące od 60 do 100 gramów, pokryte brązową, owłosioną skórką, pod którą kryje się zielony miąższ o słodkim, kwaskowatym i aromatycznym smaku. Ta odmiana wymaga obecności rośliny męskiej, aby mogło dojść do zapylenia. Jest silnym pnączem, które należy przywiązywać do podpory wzdłuż altany lub do bardzo solidnego trejażu. Najlepiej sadzić ją jesienią lub przez cały rok w miejscu nieprzemarzającym, aby zebrać plon w listopadzie, od 3. lub 4. roku uprawy. Jako zapylacz możesz wybrać na przykład kiwi 'Tomuri', odmianę męską.

Kiwi (Actinidia chinensis lub deliciosa), nazywane również porzeczką chińską, yang tao lub mysią rośliną, jest owocem aktinidii. Należy do rodziny aktinidiowatych, podobnie jak jego kuzyn, aktinidia ostrolistna (Actinidia arguta). Pochodzące z Chin kiwi jest silnym pnączem owijającym się, które w sprzyjających warunkach może przyrastać o 3 m rocznie. To pnącze należy przywiązywać do solidnej podpory, takiej jak ściana z rozpiętymi mocnymi drutami, szpaler winorośli, pergola, pień drzewa lub ogrodzenie. Osiąga 6 m wysokości i 4 m szerokości, a jego rozwój wymaga ograniczania przez cięcie.

Niektóre odmiany są samopylne (na tej samej roślinie występują kwiaty męskie i żeńskie) i można je sadzić pojedynczo. Inne odmiany wytwarzają wyłącznie kwiaty męskie albo żeńskie i wymagają obecności rośliny przeciwnej płci, aby mogło dojść do zapylenia. Jedna roślina męska może zapylić około 5–6 roślin żeńskich. Owoce wytwarzają wyłącznie rośliny żeńskie. Odmiana 'Bruno' wytwarza wyłącznie kwiaty żeńskie.

Kiwi 'Bruno' jest mrozoodporne do -18 °C, ale wrażliwe na późne przymrozki w maju, ponieważ jego pąki przemarzają w temperaturze -5 °C. Ma liście opadające jesienią. Pędy pnące mają duże, owalne, całobrzegie liście, z wierzchu ciemnozielone i matowe, a od spodu jaśniejsze; podobnie jak pędy są pokryte drobnymi czerwonymi włoskami. Od trzeciego lub czwartego roku uprawy, w maju i czerwcu, na pędach z poprzedniego roku pojawiają się grona kwiatowe. Są to pachnące kwiaty o szerokich, kremowobiałych płatkach, osiągających 4 cm szerokości. Kwiaty żeńskie mają białe znamiona.

Po kwitnieniu następuje tworzenie dużych, mięsistych, jajowatych jagód, ważących u odmiany 'Bruno' około 100 gramów. U odmian pochodzących od Actinidia chinensis cienka skórka jest jasnobrązowa i owłosiona. Miąższ jest zielony, soczysty i mało słodki, ale przyjemnie kwaskowaty oraz pełen licznych, drobnych czarnych nasion. Kiwi jest bogate w witaminę C, błonnik i sole mineralne, takie jak potas, magnez i wapń. Owoce zbiera się około listopada, przed nadejściem przymrozków. Można je zrywać, nawet gdy są jeszcze zielone, ponieważ dojrzewają również po zbiorze. Dobrze przechowują się w chłodnym miejscu, w temperaturze 5 °C, na przykład w piwnicy, przez ponad miesiąc. Kiwi jest dojrzałe, gdy jest miękkie w dotyku. Aby przyspieszyć dojrzewanie, umieść kiwi obok jabłek lub bananów. Obrane kiwi można jeść na surowo lub łączyć z innymi jesiennymi owocami, wykorzystywać do przygotowywania dżemów albo dekorować nim tarty i niektóre wytrawne dania.

Aby zaoszczędzić miejsce, posadź roślinę męską przy słupie lub pylonie: będzie się wspinać, wydłużając pędy, i nie zajmie zbyt wiele miejsca na ziemi.