Malina powtarzająca September

Malina September to mrozoodporna, wytrzymała i silnie rosnąca odmiana, która obficie wytwarza duże, zaokrąglone, bardzo aromatyczne owoce o delikatnie różowej barwie. Ta odmiana powtarzająca kwitnienie owocuje po raz pierwszy bardzo wcześnie, w czerwcu, a następnie od września aż do pierwszych przymrozków wydaje drugi, obfity plon. Owoce są słodkie, cukrowe i lekko kwaskowate, niezwykle smaczne na surowo oraz po przetworzeniu na konfitury, sorbety, soki, suszone owoce lub wypieki. Jest to odmiana wytwarzająca odrosty korzeniowe, o ciernistych pędach. Zaleca się sadzenie jesienią, a w regionach o mroźnych lub wilgotnych zimach – wiosną.

Malina, pochodząca z Europy i umiarkowanych regionów Azji, należy do rodziny różowatych, podobnie jak truskawki, jeżyny i róże dzikie. W naturalnym środowisku rośnie w chłodnym klimacie, w podszycie leśnym, w towarzystwie takich roślin jak jarząb, bez czy buk, z którymi tworzy symbiotyczne związki. Najlepsze plony uzyskuje od trzeciego roku po posadzeniu. Malina żyje około dziesięciu lat. Wyróżnia się dwie kategorie malin: odmiany powtarzające kwitnienie, które zapewniają plony od lipca–sierpnia aż do przymrozków, oraz odmiany niepowtarzające kwitnienia, których obfite zbiory przypadają na przełom czerwca i lipca. Malina właściwa Rubus idaeus September to odmiana pochodzenia amerykańskiego, owocująca od czerwca aż do pierwszych przymrozków. Mrozoodporna i wytrzymała, ta malina o ciernistych pędach jest bardzo plenna. Jest samopylna, ale jej plonowanie poprawia się w towarzystwie innych odmian zapylających.

Malina September to krzew o liściach opadających na zimę i wyprostowanych łodygach, który z czasem tworzy krzew o szerokości i wysokości 150 cm. Rozwija się w postaci wieloletniej karpy, umiarkowanie wytwarzającej odrosty korzeniowe. Pędy, czyli laski, są dwuletnie, a każdy z nich zamiera po owocowaniu. Z jej korzeni co roku wyrastają odrosty – nowe, uzbrojone w drobne, niezbyt ostre kolce laski. Malina ma liście zielone z wierzchu, a od spodu białawozielone i owłosione. Kwitnienie jest bardzo obfite i przyciąga pszczoły. Białe kwiaty są małe, mają średnicę od 1 do 2 cm, są zebrane w niewielkie grona po 10–12 sztuk i pojawiają się w kwietniu i maju. Owoce składają się z drobnych, zrośniętych pestkowców, które łatwo oddzielają się po osiągnięciu dojrzałości.

Malina właściwa Rubus idaeus September ma tę zaletę, że zapewnia rozłożone w czasie zbiory i może być wykorzystywana na wiele sposobów. Posadzona w warzywniku, sadzie lub jako pojedynczy akcent w ogrodzie ozdobnym, zajmie wyjątkowe miejsce wśród innych odmian owoców jagodowych. Maliny to delikatne owoce, które należy zbierać ostrożnie; można je lekko opłukać wodą, a najlepiej przechowywać je w lodówce. Zbiór jest łatwy i bardzo przyjemnie jest delektować się owocami na miejscu albo zbierać je do licznych zastosowań kulinarnych: sorbetów, przecierów, konfitur, tiramisu, crumble, puddingów… Nie można też zapomnieć o tradycyjnej tarcie malinowej. Maliny są niskokaloryczne, a jednocześnie bogate w minerały, witaminę C, błonnik i antyoksydanty, dlatego korzystnie wpływają na zdrowie.