Porzeczka czarna Wellington

Porzeczka czarna Wellington to wczesna i silnie rosnąca odmiana, tworząca piękne grona z czarnymi, lekko kwaśnymi owocami. Delektuj się czarną porzeczką w postaci soku, konfitur, dodatku do tart lub dań wytrawnych. Najlepiej posadź ją jesienią, ewentualnie wiosną, pamiętając o regularnym podlewaniu. Owoce dojrzewają od początku lipca.

Porzeczka czarna (Ribes nigrum), nazywana także czarną porzeczką, należy do rodziny agrestowatych, podobnie jak porzeczki. Jest krzewem liściastym pochodzącym z regionów rozciągających się od Pirenejów po Azję Środkową. Uprawiana od XVI wieku, porzeczka czarna rośnie dziko w wilgotnych lasach północno-wschodniej Europy.

Owoce pojawiają się na dwuletnich gałązkach, a na pędach czteroletnich i starszych występują coraz rzadziej. Zbiór przeprowadza się, gdy owoce są całkowicie czarne i zaczynają spadać na ziemię. Przed zbiorem poczekaj, aż owoce w pełni dojrzeją. Odmiana 'Wellington' tworzy duże grona o lekko kwaśnym smaku. Czarna porzeczka jest bogata w garbniki, aromaty oraz witaminy C i C2. Można spożywać ją na świeżo w sałatkach z owoców jagodowych, a także w postaci soku, syropu, konfitur lub galaretek, w wypiekach (tartach, szarlotkach i sorbetach) oraz jako dodatek do dań wytrawnych. Wykorzystuje się ją również do produkcji likierów i nektarów. Czarna porzeczka dobrze przechowuje się po wysuszeniu lub zamrożeniu, zapewniając zapas owoców na zimę.

Porzeczka czarna tworzy silnie rosnący krzew o kępiastym pokroju i wyprostowanych, słabo rozgałęzionych pędach. Osiąga wysokość 1,50 m i szerokość 1 m. Roślina osiąga docelowe rozmiary w ciągu trzech lat. Jest bardzo mrozoodpornym krzewem, wytrzymującym spadki temperatury do -20 °C, ale latem źle znosi suszę. Liście są duże, płaskie, opadające na zimę, złożone z trzech do pięciu klap o ząbkowanych brzegach, jaskrawozielone i przyjemnie pachnące po roztarciu. Liście, owoce i pąki są intensywnie aromatyczne dzięki obecności gruczołów zawierających olejki eteryczne, wykorzystywane w przemyśle perfumeryjnym. Kora na młodych gałązkach jest gładka i czerwonawa, z wiekiem ciemnieje.

Kwitnienie przypada na wiosnę. Pojawiają się wówczas drobne, często mało widoczne kwiaty w kształcie dzwoneczków. Po kwitnieniu tworzą się duże jagody o czarnej, lśniącej skórce, zebrane w długie grona. Niektóre odmiany porzeczki czarnej są samopylne, inne wymagają sąsiedztwa innej odmiany, aby zapewnić dobre zapylanie. Odmiana Wellington jest samopylna. Warto, podobnie jak w przypadku każdej innej uprawy, sadzić naprzemiennie różne odmiany i gatunki porzeczek, jeśli pozwala na to miejsce. Sprzyja to zapylaniu, nawet gdy odmiana jest samopylna, i ogranicza ryzyko chorób. W ogrodzie możesz stworzyć niewielki, owocowy żywopłot, łącząc porzeczki czarne, porzeczki i maliny, na przykład wzdłuż warzywnika, albo posadzić porzeczkę czarną wśród kwitnących krzewów.