Porzeczka czerwona Junifer

Porzeczka czerwona (Ribes rubrum) Junifer to wczesna, silnie rosnąca i plenna odmiana. Jest samopylna i wytwarza długie grona lśniących, intensywnie pachnących czerwonych owoców. Bogate w pektyny, doskonale nadają się na konfitury i galaretki. Łatwa w uprawie na słońcu niepalącym, w glebie dobrze przepuszczalnej, nawet ubogiej, wymaga prowadzenia przy podporze. Sadzenie od października do marca, a zbiór od końca czerwca.

Porzeczka czerwona, znana również jako Ribes rubrum, należy do rodziny agrestowatych, podobnie jak porzeczka agrest. Jest rośliną uprawianą od bardzo dawna, która dziko rośnie w wielu regionach strefy umiarkowanej półkuli północnej — od Europy po Syberię i Mandżurię. Porzeczka czerwona to krzew o pokroju kępiastym, pozbawiony kolców, z nieco sztywnymi, słabo rozgałęzionymi pędami, których drewno jest miękkie i ma obfity rdzeń. Ten bardzo mrozoodporny krzew osiąga 1,50 m wysokości i szerokości. Liście są sezonowe, dłoniaste, klapowane, aromatyczne i średniozielone.

Kwitnienie przypada na wiosnę. Niepozorne, zielonkawe do brązowawych kwiaty zebrane są w grona i intensywnie odwiedzane przez pszczoły. Owoce powstają głównie na pędach jedno- i dwuletnich. Krzew pokrywa się wówczas licznymi gronami małych, okrągłych i przezroczystych jagód zawierających drobne nasiona. Zbiór odbywa się stopniowo, w miarę dojrzewania owoców. Odmiana Junifer wytwarza długie grona czerwonych owoców, które można zbierać od końca czerwca. Porzeczki mają czerwony, bardzo aromatyczny miąższ. Biała czy czerwona porzeczka jest niskokalorycznym owocem, bogatym w minerały i mikroelementy, a także w potas, wapń i fosfor. Dostarcza również znacznych ilości witaminy C i błonnika.

Wykorzystaj świeże porzeczki do przygotowania galaretek lub ciast, jako nadzienie do tart albo do wyrobu sorbetów. W ogrodzie ten skromny przez większą część roku krzew zyskuje cały swój urok, gdy pokrywa się długimi, krwistoczerwonymi gronami, w których igra letnie światło. Zapewnia potrójną przyjemność — wizualną, smakową, a także zapachową, gdy jego rozgrzane liście wypełniają ogród aromatem. Dobrze komponuje się z odmianami o białych gronach, porzeczką agrest, a także z krzewami o efektownych, choć niejadalnych owocach, takimi jak lejcesteria piękna, pięknotki, nandina domowa i jej odmiany, pigwowce, irga drobnolistna, dziurawiec 'Magical Beauty' czy śnieguliczki... W małych ogrodach lub aby zaoszczędzić miejsce warto prowadzić tę porzeczkę przy murze albo wyprowadzić ją w formie piennej. Warto pamiętać, że porzeczka może z powodzeniem rosnąć także w sadzie na tarasie, ponieważ dobrze radzi sobie w dużych donicach o głębokości co najmniej 40 cm. Należy jednak podlewać ją wodą, która nie jest zbyt bogata w wapń.