Porzeczka czerwona Red Lake - Georges Delbard

Porzeczka czerwona 'Red Lake Améliorée' (Ribes rubrum) to odmiana średnio wczesna, zapewniająca bardzo dobre plony. Samopylna, wytwarza długie grona czerwonych owoców, które łatwo się zbiera. Jej porzeczki są bardzo smaczne, aromatyczne i lekko kwaskowate. Łatwa w uprawie na słońcu niepalącym, w glebie dobrze przepuszczalnej, nawet ubogiej, wymaga prowadzenia rośliny. Sadzenie od października do marca, a zbiór od początku do połowy lipca. Dobrze znosi mróz i jest odporna na choroby.

Porzeczka czerwona, znana również jako Ribes rubrum, należy do rodziny agrestowatych, podobnie jak porzeczka agrest. Jest to roślina uprawiana od bardzo dawna, która rośnie dziko w wielu umiarkowanych regionach półkuli północnej — od Europy po Syberię i Mandżurię. Porzeczka czerwona to krzew o pokroju kępiastym, pozbawiony kolców, z nieco sztywnymi, słabo rozgałęzionymi pędami, których drewno jest miękkie i ma obfity rdzeń. Ten bardzo mrozoodporny krzew osiąga 1,50 m wysokości i 1,20 m szerokości. Liście opadają na zimę, są dłoniaste, klapowane, aromatyczne i średniozielone. Kwitnienie przypada na wiosnę. Kwiaty są drobne, niepozorne, zielonkawe do brązowawych, zebrane w grona i intensywnie odwiedzane przez pszczoły. Owoce powstają głównie na małych gałązkach jedno- i dwuletnich. Krzew pokrywa się wówczas licznymi gronami drobnych, okrągłych i półprzezroczystych jagód zawierających małe nasiona. Zbiór odbywa się stopniowo, w miarę dojrzewania owoców. Odmiana 'Red Lake Améliorée' wytwarza długie grona czerwonych owoców, które można zbierać od początku do połowy lipca. Porzeczki mają czerwony, aromatyczny i lekko kwaskowaty miąższ. Zarówno biała, jak i czerwona porzeczka to niskokaloryczne owoce, bogate w minerały, mikroelementy, potas, wapń i fosfor. Dostarczają również dużej ilości witaminy C i błonnika.

Wykorzystaj świeże porzeczki do przygotowania galaretki lub ciast, jako nadzienie do tart albo do wyrobu sorbetów. W ogrodzie ten skromny przez większą część roku krzew nabiera wyjątkowego uroku, gdy pokrywa się długimi, krwistoczerwonymi gronami, w których igra letnie światło. Zapewnia potrójną przyjemność — cieszy wzrok i podniebienie, a także zachwyca zapachem, gdy jego rozgrzane liście wypełniają ogród aromatem. Dobrze komponuje się z odmianami o białych owocach, porzeczką agrest, a także z krzewami o dekoracyjnym, niejadalnym owocowaniu, takimi jak lejcesteria piękna, pięknotki, nandina domowa i jej odmiany, pigwowce, irga drobnolistna, dziurawiec 'Magical Beauty' czy śnieguliczki. W małych ogrodach lub aby zaoszczędzić miejsce warto poprowadzić tę porzeczkę przy ścianie albo w formie piennej. Warto pamiętać, że porzeczka czerwona może również rosnąć w sadzie na tarasie, ponieważ dobrze radzi sobie w dużych doniczkach o głębokości co najmniej 40 cm. Należy jednak podlewać ją wodą niezbyt twardą.