Phyllostachys nigra Megurochiku

Fylostachys czarny 'Megurochiku' to wciąż rzadko spotykany bambus kolekcjonerski, pochodzący z jednej z japońskich wysp. Wyróżnia się zielonymi źdźbłami z czarnymi prążkami, co stanowi wyjątkowo oryginalne połączenie kolorów w tym rodzaju. Zazwyczaj osiąga średnie rozmiary, jednak w sprzyjających warunkach uprawy może przekroczyć 10 m wysokości. Umiarkowanie rozłogowy, ma wyraźnie wyprostowany pokrój, tworzy piękne kępy lub wysokie, gęste żywopłoty dzięki obfitym, ciemnozielonym liściom. Niemal wszędzie we Francji mrozoodporny, rośnie w słońcu lub półcieniu, w glebie neutralnej do kwaśnej, wilgotnej, ale dobrze zdrenowanej. To niezwykła odmiana, która zasługuje na uwagę!

Ten bambus należy do rodziny wiechlinowatych, czyli traw. Choć niektóre gatunki potrafią osiągać dziesiątki metrów wysokości i tworzyć twarde jak drewno źdźbła, nie są drzewami, lecz trawami. Znamy ponad tysiąc gatunków bambusów, występujących na wszystkich kontynentach z wyjątkiem Antarktydy. Fylostachys czarny pochodzi z Chin, podobnie jak wiele innych gatunków tego rodzaju. Dzięki czarnym źdźbłom jest bardzo dekoracyjny i często spotyka się go w ogrodach ozdobnych.

Megurochiku to japońska odmiana pochodząca z niewielkiej wyspy o powierzchni niespełna 600 km², Awaji-shima, gdzie jest dość rzadka. Około 1980 roku została sprowadzona do Stanów Zjednoczonych i południowej Francji, ale w uprawie wciąż spotyka się ją niezbyt często. W przeciwieństwie do gatunku botanicznego ten bambus tworzy zielone źdźbła, które po 1 lub 2 latach ozdabiają się czarnym prążkiem między międzywęźlami. To bruzda międzywęźla, nazywana również sulcus, czyli lekko zagłębiona strefa biegnąca od jednego węzła do drugiego, przybiera ciemną barwę, tworząc piękny kontrast. Z wiekiem pędy zmieniają kolor z zielonego na mniej lub bardziej żółtawobrązowy.
Liście tej odmiany są bardzo dekoracyjne. Wydłużone, o długości od 7 do 10 cm i szerokości 1,2 cm, są cienkie i mają piękny, ciemnozielony kolor. Bardzo liczne, tworzą gęste ulistnienie, dobrze nadające się do formowania żywopłotów. Ten fylostachys ma wyraźnie wyprostowany pokrój i najczęściej osiąga od 5 do 8 m wysokości, ale w zależności od warunków uprawy może również przekroczyć 10 m. Trzeba jednak uzbroić się w cierpliwość, ponieważ rośnie w umiarkowanym tempie. Każdego roku rozrasta się nieco bardziej za pomocą rozłogowych kłączy, dlatego, jeśli nie dysponujesz bardzo dużym terenem, należy go ograniczyć za pomocą bariery przeciwkłączowej zainstalowanej już podczas sadzenia. Zapewnij mu jednak co najmniej 4–6 m² powierzchni, aby mógł się dobrze rozrosnąć. Z roku na rok będziesz obserwować, jak zwiększa wysokość i szerokość, a po 4–5 latach utworzy wspaniałą kępę.
Jest dość łatwy w uprawie i ma takie same wymagania jak większość innych fylostachysów: potrzebuje gleby neutralnej do kwaśnej, stale wilgotnej, ale jednocześnie dobrze zdrenowanej, aby uniknąć nadmiaru wody. Odpowiada mu słońce i półcień. Nie boi się chłodu i wytrzymuje mróz do -20°C. Uważa się nawet, że chłodne stanowiska sprzyjają intensywniejszemu wybarwieniu pędów.

Fylostachys 'Megurochiku' to prawdziwa perełka dla kolekcjonerów i miłośników rzadkich bambusów. Choć jego pokrój jest typowy, zielono-czarne źdźbła są niezwykłe i bardzo dekoracyjne. Będą tworzyć wspaniały kontrast z żółtymi źdźbłami, takimi jak u fylostachysa złocistego (Phyllostachys aurea) lub u Phyllostachys aureosulcata Spectabilis, których żółte źdźbła są prążkowane na zielono. Możesz również posadzić w jego towarzystwie inne rośliny o podobnych wymaganiach uprawowych, takie jak sasafras lekarski. Ten duży krzew lub małe drzewo rośnie szybko, a jego niezwykłe, całobrzegie lub trójklapowe liście przybierają jesienią wspaniałe barwy. On również lubi wilgotne, niewapienne gleby, na słonecznym stanowisku lub w półcieniu.