Wyprzedaże błyskawiczne: co tydzień odkrywaj nowe odmiany w promocji!

Pinus parviflora Tempelhof - Sosna drobnokwiatowa

Pinus parviflora Tempelhof
sosna drobnokwiatowa

Bądź pierwszą osobą, która doda opinię.

Zaplanuj termin dostawy

i wybierz datę w koszyku

Gwarancja przyjęcia się 24 mies. na tę roślinę

Więcej informacji

Piękna forma sosny drobnokwiatowej o sinozielonych liściach. Rośnie powoli i osiąga średnią wielkość. W pełni dojrzała ma szeroko stożkowaty, nieregularny pokrój, niemal wąskostożkowy. Jej charakterystyczna sylwetka, z igłami zebranymi w pęczki na wyprostowanych gałązkach, nadaje jej dość graficzną formę. Zimozielone, sinozielone liście, złożone z długich, lekko skręconych igieł, są ozdobne przez cały rok. Bardzo mrozoodporna, niewymagająca i bardzo oszczędna, preferuje słońce oraz gleby przepuszczalne.
Wysokość docelowa
4 m
Szerokość docelowa
3 m
Stanowisko
Słońce
Mrozoodporność
Do -29°C
Odporność na przesuszenie
Dobra
plantfit-full

Czy ta roślina jest dostosowana do mojego ogrodu ?

Tworzę mój profil Plantfit →

Najlepszy okres sadzenia Luty, Październik
Zalecany okres sadzenia Luty i w dniu Kwiecień, Wrzesień i w dniu Listopad
S
L
M
K
M
C
L
S
W
P
L
G

Opis

Sosna drobnokwiatowa 'Tempelhof' to odmiana sosny drobnokwiatowej o bardzo charakterystycznym pokroju, z wzniesionymi gałęziami i igłami ułożonymi w pęczki na dość krótkich gałązkach. Rośnie dość wolno i osiąga średnie rozmiary, a swój charakterystyczny, szeroko stożkowaty i nieregularny pokrój przyjmuje dopiero po wielu latach. Jest również ceniona za piękne ulistnienie, złożone z lekko wygiętych igieł o atrakcyjnej, niebieskozielonej barwie. Ten iglak zasługuje na wyeksponowane miejsce w ogrodzie, jako soliter. Ma niewielkie wymagania i jest bardzo oszczędna, preferuje słońce oraz przepuszczalne, luźne i umiarkowanie zasobne gleby, świeże lub nawet dość suche latem.

Pinus parviflora, nazywana również sosną drobnokwiatową lub sosną pięcioigłową, jest iglakiem z rodziny sosnowatych, obejmującej wiele innych ważnych pod względem ozdobnym lub gospodarczym rodzajów, takich jak sosny, jodły, cedry, modrzewie czy świerki. Sosna ta pochodzi z położonych na wysokości od 1300 do 1800 m n.p.m. lasów na japońskich wyspach. W naturalnym środowisku przekracza 20 m wysokości i ma pokrój piramidalny, często równie szeroki, co wysoki, z gęstą koroną o stożkowatym kształcie. Ceniony w Japonii za drewno, ten elegancki gatunek dał początek wielu bardzo pięknym formom, często prowadzonym jako bonsai.

Odmiana 'Tempelhof' tworzy małe drzewo z wyraźnie zaznaczonym przewodnikiem i nieregularnie rozmieszczonymi konarami bocznymi, od poziomych po wzniesione. W młodości ma dość wyprostowany pokrój, który z wiekiem staje się stożkowaty do piramidalnego, mniej lub bardziej poskręcany. Dzięki temu doskonale nadaje się do formowania w chmury, charakterystycznego dla ogrodów inspirowanych Japonią. Rośnie dość wolno i po 10 latach od posadzenia osiąga około 4 m wysokości oraz 3 m szerokości, a następnie nadal rośnie, tworząc małe drzewo o wysokości od 6 do 10 m, a nawet większej, i szerokości około 5–7 m. Młode gałązki są brązowozielone, z wiekiem zaś kora przybiera szaroczarną barwę. Sosna ta ma piękne ulistnienie z igłami wyrastającymi po 5 i zebranymi w pęczki na gałązkach. Dość długie, mierzące od 4,5 do 6,5 cm, lekko wygięte igły są z wierzchu niebieskie, a od spodu zielone, nadając całej roślinie dekoracyjną, niebieskawą barwę. Ich ułożenie w pęczkach na gałęziach nadaje tej sośnie łatwo rozpoznawalny wygląd. Kwitnienie w maju, w kolorze żółtokremowym, jest dość niepozorne; po 8–10 latach pojawiają się brązowe, jajowate szyszki o długości od 5 do 10 cm i szerokości od 3 do 4 cm. Utrzymują się na gałęziach przez kilka lat.
Ta wolno rosnąca sosna dobrze znosi zanieczyszczenia miejskie, a ponadto jest wyjątkowo mrozoodporna (do -25/-30 °C).

Sosny drobnokwiatowe są niesłusznie mało znane ogrodnikom: ich uprawa nie sprawia trudności, są odporne na mróz, tolerują okresową suszę i mają bardzo niewielkie wymagania glebowe, pod warunkiem że podłoże jest odpowiednio przepuszczalne. Pinus parviflora 'Tempelhof' znajdzie miejsce w każdym ogrodzie, od północy po południe naszego kraju, ponieważ jego japońskie pochodzenie nie przeszkadza mu dobrze rosnąć w bardzo różnych klimatach. To niewielkie, ponadczasowe drzewo doskonale zaprezentuje się jako soliter, a także majestatycznie ożywi średniej wielkości ogród.
Dzięki umiarkowanym rozmiarom i sylwetce o wybitnie japońskim charakterze z pewnością będzie również wspaniałym okazem w ogrodzie japońskim. Można zestawić je z bambusem Pseudosasa japonica o niezwykle dalekowschodnim wyglądzie, przywołującymi Japonię pięknymi kamelii japońskimi, a także oczywiście z klonami japońskimi, takimi jak bardzo piękna odmiana Sangokaku, której delikatne, poruszane wiatrem liście rozjaśnią masę roślinną utworzoną przez tę japońską sosnę.

Zgłoś nam błąd w treści tej strony

Pinus parviflora Tempelhof - Sosna drobnokwiatowa na zdjęciach...

Pinus parviflora Tempelhof - Sosna drobnokwiatowa (Ulistnienie) Ulistnienie
Pinus parviflora Tempelhof - Sosna drobnokwiatowa (Zbiór) Zbiór

Pokrój rośliny

Wysokość docelowa 4 m
Szerokość docelowa 3 m
Pokrój Stożkowaty, piramidalny
Wzrost Wolny

Kwitnienie

Kolor owoców Zielony

Ulistnienie

Trwałość ulistnienia Zimozielone
Kolor ulistnienia Zielony

Botanika

Rodzaj

Pinus

Gatunek

parviflora

Cultivar

Tempelhof

Rodzina

Pinaceae

Inne nazwy zwyczajowe

sosna drobnokwiatowa

Pochodzenie

Odmiana ogrodowa

Kod produktu • 1003241

Sadzenie i pielęgnacja

Sosnę drobnokwiatową 'Tempelhof' sadzi się od września do listopada oraz od lutego do czerwca, w zwykłej glebie ogrodowej, nawet ubogiej, piaszczystej lub wapiennej, ale dobrze przepuszczalnej. Wybierz miejsce w pełni nasłonecznione lub, w ciepłym klimacie, ewentualnie półcieniste. Przed sadzeniem dobrze namocz bryły korzeniowe. Podczas sadzenia dodaj organiczny środek poprawiający glebę i obficie podlewaj roślinę przez pierwsze dwa lata, a także w przypadku wyjątkowo długotrwałej suszy. Na bardzo ubogiej glebie możesz co roku, w kwietniu, zastosować nawóz specjalny do roślin iglastych, a latem spulchniać glebę. Ten bardzo mrozoodporny iglak, wytrzymujący temperatury do co najmniej -20 °C, nie boi się wiatru i przystosowuje się do ubogich gleb, ale nie toleruje gleb podmokłych zimą ani letnich upałów. Aby utrzymać go w mniejszych rozmiarach, możesz ewentualnie co roku, od września do listopada, wykonać cięcie, skracając pędy, które uznasz za nieestetyczne. Z biegiem lat nadasz w ten sposób roślinie pożądany kształt.

Kiedy sadzić?

Najlepszy okres sadzenia Luty, Październik
Zalecany okres sadzenia Luty i w dniu Kwiecień, Wrzesień i w dniu Listopad

W jakim miejscu?

Odpowiedni do / Nadaje się na Łąka
Rodzaj zastosowania Rabata, Soliter
Mrozoodporność Mrozoodporna do -29°C (strefa USDA 5) Zobacz mapę
Trudność uprawy Średniozaawansowany
Stanowisko Słońce
pH gleby Wszystkie
Rodzaj gleby Gliniasto-pylasta (żyzna i lekka), Kamienista (uboga i przepuszczalna)
Wilgotność gleby Sucha, Świeża, zwykła, przepuszczalna gleba ogrodowa

Pielęgnacja

Opis przycinania Aby utrzymać go w mniejszych rozmiarach, można przeprowadzać coroczne cięcie, od września do listopada, skracając uznane za nieestetyczne pędy, aby z biegiem lat nadać mu pożądany kształt.
Przycinanie Zalecane przycinanie raz w roku
Okres przycinania Wrzesień i w dniu Listopad
Wilgotność gleby Sucha, Świeża
Odporność na przesuszenie Dobra
Odporność na choroby Bardzo dobra
Zimowanie Może pozostać w gruncie

Ten artykuł nie ma jeszcze opinii; podziel się swoją jako pierwszy.

Podziel się swoją opinią →

Ostatnio oglądane produkty

Nadal szukasz odpowiedniego produktu?