Świerk kłujący Tokarz

Picea pungens 'Tokarz' to odmiana świerka kłującego, znana również pod nazwą 'Compacta Pyramidalis'. Rośnie powoli i tworzy niewielki krzew o stożkowatym pokroju. W młodości ma krzewiastą, zwartą sylwetkę. Dojrzałe drzewo jest piramidalne, bardzo gęste, lecz nieregularne, z lekko zwisającymi gałęziami bocznymi. Krótkie igły są szaroniebieskie i pokryte woskowym nalotem. Dobrze rośnie w słońcu lub półcieniu, w przepuszczalnej glebie, niezbyt suchej latem, najlepiej obojętnej lub lekko kwaśnej.

Pochodzący z zachodniego wybrzeża Stanów Zjednoczonych i Gór Skalistych Ameryki Północnej, sięgających aż po Kanadę, Picea pungens, nazywany również świerkiem kłującym z Kolorado lub świerkiem niebieskim, jest bardzo mrozoodpornym, zimozielonym iglakiem należącym do rodziny sosnowatych. W naturalnym środowisku rośnie powoli, ma elegancki, bardzo regularny stożkowaty pokrój, który tworzą poziome, gęsto ułożone gałęzie. Drzewo to może osiągnąć od 25 do 40 m wysokości. Dobrze znosi lekko wapienne gleby i pewien niedobór wody, ale preferuje podłoże lekko kwaśne i głęboko wilgotne. Miejsce sadzenia należy starannie przemyśleć, ponieważ roślina nie lubi przesadzania.
Odmiana 'Tokarz' ('Compacta Pyramidalis'), wyselekcjonowana z tego gatunku, została nazwana, opisana i wprowadzona do handlu w 1925 roku przez Stefana Tokarza, który kierował wówczas szkółkami w Podzamczu w Polsce. Charakteryzuje się umiarkowanymi rozmiarami i lśniącym, srebrzystoniebieskim ulistnieniem. Z czasem ten iglak tworzy nieregularną, gęstą piramidę o wysokości od 2 do 3,5 m i średnicy od 0,8 do 1 m. Wytwarza regularnie ułożone, lekko zwisające gałązki, pokryte bardzo krótkimi, kłującymi igłami, rozmieszczonymi gęsto i promieniście wokół pędów. Jego wiosenne młode przyrosty są bardzo jasne, następnie przybierają srebrzystoniebieską barwę i zachowują ją przez cały rok. Ta odmiana nie wytwarza szyszek.

Świerk kłujący 'Tokarz' ('Compacta Pyramidalis') ma przez cały rok delikatne i przyjemne dla oka zabarwienie. Dobrze rośnie w wielu warunkach i klimatach, o ile gleba jest przepuszczalna, niezbyt wapienna, a stanowisko słoneczne. Ten iglak dobrze komponuje się z elementami mineralnymi w ogrodzie. Posadź go jako soliter lub w małej grupie na trawniku. Możesz zestawić go z jednorocznymi roślinami kwitnącymi wiosną lub latem, które podkreślą jego ulistnienie. Wyraziste walory graficzne iglaków naturalnie pasują do współczesnych aranżacji. Te rośliny, których trwała obecność daje poczucie stabilności, na długo porządkują rabatę, wyznaczają przebieg alejek i podkreślają wejście. Dobrze komponują się z wrzoścami lub szałwiami krzewiastymi, a także z roślinami okrywowymi, takimi jak żagwiny, rogownice oraz bylinami, takimi jak gaury. Najważniejsza jest zabawa formami i kolorami.