Amorfa szara - Amorpha canescens

Amorfa szara to niewielki krzew lubiący suche, kamieniste gleby, ciepło i słońce. Wciąż rzadka, zdobywa dziś popularność we Francji w suchych ogrodach, oferując tę zaletę, że kwitnie latem na tle bardzo pięknych liści, w okresie, gdy ogrody bywają nieco smutne, a wiosenna bujność ustąpiła wraz z deszczami. Krzew ten zdobi oryginalne kwitnienie, niemal migoczące, osadzone w długich kłosach na końcach gałązek. Zaskakujące zarówno z bliska, jak i z daleka, kwiatostany składają się z drobnych niebieskofioletowych kwiatów, z których stopniowo wysuwają się pomarańczowe pręciki oprószone złotem. To roślina jednocześnie cenna i bardzo odporna, która wymaga pełnego słońca i bardzo otwartego stanowiska, aby w pełni ukazać swoje walory.

Amorfa szara bywa nazywana amorfą szarą, ze względu na niebieski barwnik, który amerykańscy osadnicy pozyskiwali z kwiatów tej rośliny z rodziny bobowatych. Jest kuzynką babtysji błękitnej, innej rośliny barwierskiej, nazywanej także baptysją. Pochodzi z Ameryki Północnej, od Indiany po Minnesotę i Manitobę, sięgając na południe aż po Kansas i Nowy Meksyk. Najczęściej spotyka się ją na suchych, piaszczystych lub kamienistych glebach. Jej liście opadające na zimę zasychają jesienią.

To słabo rozłogujący się krzew o luźnym, otwartym pokroju, którego młode pędy często przemarzają w chłodnym klimacie, ale który wiosną łatwo odrasta z karpy i z czasem staje się coraz bardziej zdrewniały. Rośnie szybko i osiąga około 80 cm wysokości, a nieco mniej szerokości.  Liście składają się z 10–50 bardzo drobnych, owalnych i wydłużonych listków (9 mm × 3 mm), srebrzystoszarych i owłosionych po rozwinięciu, latem przybierających szarozieloną barwę, przy czym stają się tym bardziej srebrzyste, im większa jest susza. Kwitnienie trwa od lipca do września, zależnie od klimatu, i utrzymuje się przez około 3 tygodnie. Kwiaty, zebrane w smukłe kłosy o długości 10–15 cm, składają się z jednego zwiniętego niebieskofioletowego płatka, uwalniającego pomarańczowe pręciki z kwiatowożółtym pyłkiem. Owocami są strąki, które długo utrzymują się na roślinie zimą. Korzeń palowy amorfy szarej może sięgać na głębokość ponad 4 m, aby dotrzeć do wody. W wilgotnych miejscach roślina nie jest zbyt długowieczna.

Amorfa szara to piękna dzika roślina suchych skarp, mrozoodporna do -20 °C, która nie wymaga absolutnie żadnej pielęgnacji. Najbardziej cenna będzie więc w naszych najmniej deszczowych latem regionach, na rabacie lub w dużym, słonecznym ogrodzie skalnym, w towarzystwie czystków, lawendy, rozmarynu, asfodelu, macierzanek, ożanek i innych roślin charakterystycznych dla garigu. Można połączyć ją z wierzbownicą Epilobium canum 'Western Hills' i gaurami, aby uzupełnić jej kwitnienie w ogrodzie bez podlewania. Jej silne korzenie pomagają również stabilizować skarpy i piaszczyste gleby, nawet wapienne.