Mitchella repens - Mitszelia

Mitszelia repens, zwana także chlebem kuropatwy, to osobliwy, płożący i rozesłany krzew, wciąż mało znany ogrodnikom. Jest ceniona za trwałość drobnych, bardzo błyszczących, ciemnozielonych liści z białym unerwieniem, a także dlatego, że z czasem tworzy, dzięki pędom ukorzeniającym się w podłożu, bardzo elegancką roślinę okrywową. Ozdabiają ją delikatne białe kwiaty, poprzedzone ciemnoróżowymi pąkami, po których pojawiają się czerwone jagody utrzymujące się aż do końca jesieni. Ta mitszelia stanowi dobrą alternatywę dla irgi położonej do obsadzania półcienistych i chłodnych zakątków ogrodu, w niewapiennej glebie.

Mitszelia repens należy do rodziny marzanowatych i jest kuzynką kawy arabskiej. Pochodzi ze wschodniej części Ameryki Północnej, a dokładniej z rozległego obszaru rozciągającego się od Minnesoty po Nową Szkocję oraz od Florydy po Teksas. Rośnie w wilgotnych lub bardziej suchych lasach, wzdłuż cieków wodnych albo na piaszczystych zboczach. Ten krzew jest odporny na bardzo surowe zimy. Ma rozesłany, płożący pokrój, wsparty na dość krótkich, sztywnych i rozgałęzionych pędach. Rośnie dość wolno, osiągając w dojrzałym wieku około 10 cm wysokości i 1 m szerokości. Jej ulistnienie tworzą małe, grube i skórzaste liście, ułożone naprzeciwlegle na pędach, owalne lub sercowate, nieprzekraczające 1,5 cm długości i 1 cm szerokości. Mają intensywnie zieloną, bardzo błyszczącą powierzchnię, przez którą przebiegają niemal białe nerwy. Na wysokości węzłów mogą rozwijać się korzenie przybyszowe, umożliwiające roślinie rozrastanie się wszerz. Kwitnienie przypada od maja do lipca; pojawiają się wtedy rurkowate i pachnące kwiaty zebrane parami we wspólnym, owłosionym kielichu. Każdy ciemnoróżowy pąk kwiatowy otwiera się w kwiat o 4 białych płatkach i średnicy 1 cm. Kwiaty są miododajne, a po ich przekwitnięciu powstają nieliczne, jadalne owoce zwane pestkowcami, dojrzewające pod koniec lata. Mogą być zjadane przez niektóre ptaki i małe ssaki.

Ta mitszelia repens jest idealna do eleganckiego okrywania przez cały rok półcienistych zakątków ogrodu, którym nadaje bardzo zadbany wygląd. Choć toleruje dość różne warunki, ten krzew nie lubi gleb wapiennych ani zbyt gorącego i suchego klimatu. Doskonale sprawdzi się u podnóża dużego żywopłotu, ale można go również posadzić w ogrodzie skalnym, aby wypełnił przestrzenie między innymi roślinami. Posadź go bez wahania na dużej, zacienionej skarpie, powyżej muru lub murku oporowego, przy tarasie albo ścieżce, zawsze jednak na stanowisku bez palącego słońca. Można zestawić go na przykład z jałowcem chińskim 'Blue Star', z trzmieliną Fortune'a 'Emerald Gaiety', z małymi bylinami, takimi jak przylaszczka, albo z Berberis thunb. atropurpurea 'Nana.