Enkiant dzwonkowaty Red Bells

Enkiant dzwonkowaty 'Red Bells' to piękna odmiana enkianta dzwonkowatego o kwiatach mocno zabarwionych na malinowoczerwono, które są również większe niż u gatunku. Ten malowniczy krzew wiosną obsypuje się lśniącymi, małymi, dzwonkowatymi kwiatami z malinowoczerwonym obrzeżeniem, żyłkowaniem i prążkowaniem na tle od jasnoróżowego do białego. Kwiaty zebrane są w zwisające grona, wyrastające na końcach pędów, pod pięknymi liśćmi o żywym, lśniącym zielonym kolorze. Przed opadnięciem liście przybierają piękne jesienne barwy od żółtej po pomarańczową. Enkiant dzwonkowaty najlepiej rośnie w półcieniu lub cieniu, w towarzystwie różaneczników i azalii, w kwaśnej, świeżej i bogatej w próchnicę glebie.

Pochodzący z Japonii i południowych Chin enkiant dzwonkowaty należy do rodziny wrzosowatych, podobnie jak wrzośce i kiścień, do których jest nieco podobny. Jest to krzew zrzucający liście na zimę, typowy dla wilgotnych i próchnicznych lasów, doskonale mrozoodporny, ale nietolerujący wapnia i suchych gleb.

Odmiana 'Red Bells' (synonim: Princeton Red Bells) wyróżnia się przede wszystkim kwiatami o intensywniejszym wybarwieniu i większych rozmiarach. Ten wolno rosnący krzew po wielu latach osiąga średnio 2,50 m wysokości i 1,50 m szerokości. Ma szczególny pokrój: jest jednocześnie rozłożysty i wyprostowany, niemal kolumnowy, gęsty, z koroną drzewa o regularnie ułożonych piętrach. Kwitnienie, bardzo oryginalne, jest jednym z największych atutów tej rośliny. W zależności od klimatu rozpoczyna się od kwietnia do czerwca i trwa co najmniej 3 tygodnie. Kwiaty wyrastają na krótkich pędach znajdujących się na końcach gałęzi, tuż pod liśćmi. Lekko pachnące, zwisające kwiaty o szerokości od 1,5 do 2 cm, w kształcie dzwonkowatych dzwoneczków, są zawieszone na omszonych szypułkach lekko zabarwionych na malinowo i zebrane po 12–15 w gęste grona. Ich barwa jest malinoworóżowa, a jaśniejsze prążki tworzą bardzo atrakcyjny wzór. Kwiaty dostarczają pszczołom nektaru i pyłku.

Liście opadające na zimę są małe, z drobno ząbkowanym brzegiem, mają od 3 do 5 cm długości i 2 cm szerokości. Wydają się ułożone piętrowo na końcach pędów, a od wiosny do lata przybierają lśniący zielony kolor. Spód liści jest zabarwiony na czerwono wzdłuż nerwów. Jesienne, żółtopomarańczowe barwy są bardzo intensywne.    

Enkiant dzwonkowaty wymaga kwaśnej gleby i powinien być sadzony w podłożu kwaśnym, w towarzystwie różaneczników, kamelii japońskich, kiścieni, kalmii, azalii i innych kiścieni, co pozwala tworzyć piękne kompozycje w półcienistych miejscach ogrodu. Ma dobrą mrozoodporność i nie jest trudny w uprawie, jeśli zapewni mu się odpowiednie warunki. Posadź go w dużych grupach krzewów, w lesie, w lesie odroślowym lub w nieco dzikim zaroślu. Umiarkowany wzrost sprawia, że dobrze nadaje się do małych ogrodów, a także na tarasy, gdzie można posadzić go w dużym pojemniku, zawsze w niewapiennej glebie.