Eucalyptus nitens

Eucalyptus nitens to gatunek pochodzący z górzystych obszarów Australii, który tworzy bardzo wysokie, szybko rosnące drzewa. W swoim kraju wykorzystywany jako drewno użytkowe, jest również bardzo ozdobnym drzewem, między innymi ze względu na piękną korę. Ma ona zazwyczaj jasną barwę, występującą w różnych odcieniach, i złuszcza się dużymi płatami, które niekiedy długo pozostają na drzewie, zanim ostatecznie opadną na ziemię. Jego zimozielone, dorosłe liście mają piękny, błyszczący zielony kolor i są wyjątkowo aromatyczne. Jesienią wśród liści pojawiają się kwiaty przypominające małe białe pompony. Ten Eucalyptus jest dość mrozoodporny i można go sadzić w znacznej części Francji, pod warunkiem zapewnienia mu dużo miejsca.

Eucalyptus należy do dużej rodziny mirtowatych, obejmującej około 3000 gatunków, często pochodzących z tropikalnych lub ciepłych umiarkowanych regionów świata. Eucalyptus nitens, podobnie jak zdecydowana większość gatunków tego rodzaju, wywodzi się z Australii. Występuje na rozległym obszarze rozciągającym się od stanu Wiktoria na południu aż po północną część Nowej Południowej Walii, na wschodnim wybrzeżu tego kontynentu. Rośnie głównie w górskich kompleksach, na żyznych i wilgotnych glebach, w klimacie od łagodnego do ciepłego latem oraz od chłodnego do zimnego zimą. Występując na wysokości od 800 do 1400 m, znosi mróz i śnieg, a także dobrze toleruje wiatr. W tych regionach, charakteryzujących się wysokimi opadami, rośnie bardzo szybko i tworzy ogromne drzewa, osiągające nawet 70 m wysokości. Ten leśny gatunek ma znaczenie gospodarcze, a na Tasmanii jest również sadzony jako źródło drewna użytkowego.
W przeciwieństwie do wielu innych gatunków Eucalyptus, E. nitens nie wytwarza lignotubera, czyli podziemnego zgrubienia umożliwiającego roślinie odrastanie z pnia po zniszczeniu części nadziemnej przez pożar. Ma jednak pąki epikormiczne, wypychane na obrzeża pnia przez przyrost kambium, które również zapewniają pewną zdolność samoczynnej regeneracji części nadziemnej. W przypadku zaatakowania przez szkodniki korona może w ten sposób odtworzyć część uszkodzonego ulistnienia.
Eucalyptus nitens tworzy zazwyczaj bardzo prosty pień, wysoko wznoszący się ku niebu, który następnie rozgałęzia się na główne konary tworzące szkielet zaokrąglonej u szczytu korony. W lesie, z powodu konkurencji ze strony sąsiednich drzew, dolna część pnia jest często pozbawiona gałęzi, jednak sadzony jako soliter przyjmuje wspaniały, szeroki, stożkowaty pokrój o regularnej geometrycznej formie, dającej znakomity efekt. Jego kora ma niezwykły wygląd i stanowi jeden z głównych atutów tego drzewa. Jest jasna, w odcieniach od kremowego i jasnoszarego po szarozielony, z białymi lub jasnobrązowymi niuansami. Jej powierzchnia jest bardzo gładka, a kora złuszcza się długimi wstęgami, które niekiedy mogą długo pozostawać na pniu, a nawet w koronie, nadając drzewu wyjątkowo oryginalny wygląd.
Podobnie jak u innych Eucalyptus, wyróżnia się dwa rodzaje liści. Liście młodociane są niebieskozielone, owalne do lancetowatych, długości od 6,5 do 11 cm i szerokości od 2,8 do 5,5 cm. Są siedzące i osadzone naprzeciwlegle na kwadratowych, lekko oskrzydlonych pędach, z uwypukleniami na każdym kącie. Dorosłe liście są natomiast błyszcząco zielone, duże, lancetowate do sierpowatych, o długości 10 cm i szerokości 1,5 cm, a niekiedy osiągają 30 cm długości i 4 cm szerokości. Są bardzo aromatyczne i przypominają liście E. globulus, gatunku mało mrozoodpornego, który E. nitens może z powodzeniem zastąpić w chłodniejszych regionach. Połysk liści i kory stał się źródłem nazwy gatunkowej tego drzewa — „nitens” oznacza po łacinie „błyszczący, lśniący”.
Kwitnienie jest typowe dla tego rodzaju: 7 małych kwiatów przypominających białe pompony tworzy baldachy. Pozbawione płatków, kwiaty te są ozdobne dzięki skupiskom pręcików wydostających się z pąka kwiatowego. W Australii rozwijają się od stycznia do marca, natomiast w naszym klimacie pojawiają się jesienią. Po kwitnieniu tworzą się owoce w postaci torebek, które nie mają znaczenia ozdobnego.
Eucalyptus nitens rośnie na glebach neutralnych do kwaśnych i toleruje niewielką zawartość wapnia, a także gleby gliniaste. Lubi gleby świeże, nawet wilgotne, ale w głębokim podłożu znosi również krótkotrwałą suszę. Górskie pochodzenie pozwala mu wytrzymywać spadki temperatury od -12 do -15 °C, dzięki czemu można go zaaklimatyzować w znacznej części Francji. Najlepiej sadzić go w klimacie wilgotnym, ponieważ nie jest to drzewo odpowiednie do bardzo gorącego klimatu.

Eucalyptus nitens doskonale nadaje się do stworzenia egzotycznego klimatu dzięki okazałemu drzewu o egzotycznym wyglądzie, a przy tym stosunkowo dobrej mrozoodporności. Trzeba jednak dysponować wystarczającą ilością miejsca, ponieważ nawet jeśli nie osiągnie rozmiarów typowych dla swojej ojczyzny, może dorastać do 30–40 m wysokości i osiągać 15–20 m szerokości. W dużym ogrodzie możesz wzmocnić ten egzotyczny efekt, sadząc obok kępę bambusa olbrzymiego, na przykład fylostachys długowieczny Phyllostachys vivax MacClure, którego piękne szmaragdowozielone źdźbła mogą dorastać do 15 m wysokości. Aby uzyskać kontrast form, posadź drzewo papierowe Tetrapanax papyrifera 'Rex' o gigantycznych liściach, przekraczających 1 m średnicy i wyjątkowo efektownych dzięki głębokim, wyraźnym wcięciom.