Granatowiec Acco

Granatowiec właściwy 'Acco' to odmiana granatowca ceniona za wczesne dojrzewanie. W przeciwieństwie do większości granatowców owocowych nie potrzebuje ciepłej i długiej końcówki sezonu, aby jego owoce dojrzały. W Hiszpanii i w cieplejszych regionach owoce zbiera się od końca sierpnia do końca września. Te kuliste granaty mają średni kaliber (250 g) i po dojrzeniu są czerwone. Ich miąższ jest czerwony, łagodny i słodki w smaku. Zawiera miękkie nasiona. To drzewo owocowe jest szczególnie dobrze przystosowane do rejonów o łagodnym klimacie. Można również spróbować uprawy na wybrzeżu Atlantyku, jednak bez gwarancji odpowiedniej zawartości cukru i dobrych właściwości organoleptycznych owoców, zwłaszcza w Bretanii.

Granatowiec owocowy 'Acco' (Punica granatum 'Akko') należy do rodziny botanicznej krwawnicowatych. Gatunek Punica granatum pochodzi z Azji Zachodniej i Środkowej, zwłaszcza z Iranu, Afganistanu i Himalajów, a następnie zadomowił się w rejonie śródziemnomorskim.

Odmiana 'Acco' została wyhodowana w Izraelu ze względu na wczesne dojrzewanie i jakość owoców. Ten obficie ulistniony krzew o liściach opadających na zimę ma pokrój krzaczasty i osiąga wysokość od 3 do 4 m, przy podobnej szerokości. To drzewo ma średnią siłę wzrostu jak na granatowiec. Jego wzrost określa się jako średnio szybki. Liście są owalne, mają około 3–7 cm długości i lśniącozielony kolor. Są naprzeciwległe, pojedyncze, całobrzegie i nagie, z pierzastą nerwacją. Jesienią przebarwiają się na złocistożółto, a następnie opadają. Pędy granatowca są kanciaste i mogą mieć krótkie ciernie. Kora, początkowo gładka i jasnobrązowa, z wiekiem staje się bardziej szorstka i szarawa. Młode gałązki są często czerwonawe lub brązowawe.

Kwitnienie, które w cieplejszych regionach trwa od maja do czerwca, ujawnia jaskrawopomarańczowe, wpadające w czerwień kwiaty obupłciowe. Kwiaty te mają od 3 do 4 cm średnicy, koronę złożoną z 5–8 pomarszczonych płatków oraz grubą, rurkowatą nasadę. Zwykle występują pojedynczo lub są zebrane w niewielkie wierzchotki na końcach gałązek.

Owoce, nazywane granatami, dojrzewają od końca sierpnia do października, zależnie od klimatu. Mają kulisty kształt i średnicę od 5 do 12 cm, a po dojrzeniu ich skórka przybiera intensywnie czerwony kolor. Każdy owoc, ważący od 200 do 300 g, zawiera liczne nasiona otoczone soczystym, słodkim miąższem o rubinowoczerwonej barwie — są to osnówki. Nasiona są stosunkowo miękkie, dzięki czemu owoce są przyjemne w jedzeniu.

Granaty z granatowca 'Acco' zbiera się, gdy owoce nabiorą intensywnie czerwonego koloru i zaczną lekko pękać, co świadczy o optymalnej dojrzałości. Aby nie uszkodzić ich grubej skórki, zaleca się odcinanie ich sekatorem zamiast odrywania. Po zbiorze granaty można przechowywać przez kilka tygodni w chłodnym i suchym miejscu, a w lodówce nawet przez kilka miesięcy. W kuchni cenione są za soczyste i słodkie osnówki, które można jeść na świeżo, dodawać do sałatek, soków lub deserów. Nadają potrawom wytrawnym lekko kwaskowaty akcent, szczególnie tajinom, sosom i marynatom. Ich sok, bogaty w przeciwutleniacze, służy do przygotowywania syropów, takich jak melasa z granatów, ceniona w kuchni Bliskiego Wschodu.

Granatowiec 'Acco' toleruje temperatury sięgające do -10°C w krótkotrwałych spadkach. Należy więc sadzić go w regionach, w których nie występują surowe zimy. To niewielkie drzewo po dobrym ukorzenieniu jest również odporne na suszę, jednak regularne podlewanie sprzyja obfitszemu owocowaniu. Granatowiec preferuje słoneczne stanowiska i dość żyzne, dobrze przepuszczalne gleby. Jest ponadto stosunkowo odporny na choroby, jednak zaleca się jego kontrolowanie, aby zapobiec ewentualnemu pojawieniu się mszyc i innych szkodników.

Symbol obfitości, podobnie jak jego słynny przodek znany z cywilizacji starożytnych, granatowiec 'Acco' to wspaniały egzemplarz do sadzenia pojedynczo w ciepłym miejscu. Będzie rósł wszędzie tam, gdzie oliwka może przetrwać i owocować. Można go również wykorzystać w dużym śródziemnomorskim żywopłocie owocowym, sadząc w towarzystwie żółtnicy pomarańczowej, chruścin i nieśplikiem japońskim...

Nazwa miasta Grenada, położonego w południowej Hiszpanii, pochodzi od granatowca, sprowadzonego przez Maurów i obficie sadzonego we wspaniałych ogrodach Alhambry. Symbol wymiany kulturowej między Wschodem a Zachodem, to majestatyczne drzewo zdobiło już legendarne wiszące ogrody Babilonu. Później Rzymianie poznali je w Kartaginie i nazwali „jabłkiem Kartaginy”.