Judaszowiec kanadyjski Oklahoma

Judaszowiec kanadyjski Cercis canadensis var. texensis 'Oklahoma' to odmiana judaszowca czerwonego z Teksasu, wyselekcjonowana ze względu na szczególnie intensywne, różowe kwitnienie i bardziej rozgałęziony pokrój. To niewielkie drzewo zrzucające liście na zimę zachwyca wczesnym kwitnieniem, bardzo błyszczącymi liśćmi, jesiennymi przebarwieniami oraz dekoracyjnymi, fioletowawymi owocami, które utrzymują się na pędach aż do zimy. W ogrodzie okazuje się mniej wymagające pod względem podlewania niż jego bliski krewniak, klasyczny judaszowiec kanadyjski (Cercis canadensis), i dobrze przystosowuje się do gleb wapiennych.

Cercis canadensis var. texensis (synonim Cercis occidentalis) 'Oklahoma' należy do rodziny bobowatych lub motylkowych. Ten podgatunek judaszowca kanadyjskiego pochodzi z bardziej zachodniej części Stanów Zjednoczonych, rozciągającej się od gór południowej Oklahomy po wapienne masywy środkowego Teksasu, a także z obszarów od południowego Meksyku po jego północno-wschodnią część. Jest bardziej krępy, a także odporniejszy na suszę niż jego wschodni kuzyn, bardziej znany typowy judaszowiec kanadyjski. Jego mrozoodporność jest doskonała, przekracza -20 °C.

Odmianę 'Oklahoma' odkryto w 1964 roku, gdy rosła dziko w Oklahomie. To drzewo rosnące dość wolno, często szersze niż wyższe, z krótkim pniem zwieńczonym szeroką, nisko rozgałęzioną koroną. Osiąga średnio 4,60 m wysokości i 5,30 m szerokości. Oczywiście parametry te w dużej mierze zależą od warunków uprawy. Kwiaty pojawiają się przed liśćmi, w marcu lub kwietniu, bezpośrednio na pędach, a nawet na pniu i jednorocznych gałązkach. Mają kształt kwiatów grochu i intensywną, jaskrawą barwę magentoworóżową. Odwiedzają je owady zapylające, szczególnie trzmiele. Owoce, w postaci spłaszczonych, czerwonawobrązowo-fioletowych strąków, są obecne również u tej odmiany. Liście pojawiają się w purpurowoczerwonym, półprzezroczystym kolorze, następnie intensywnie zielenieją i stają się bardzo błyszczące, a jesienią, zależnie od roku i rodzaju gleby, przebarwiają się na żółto i pomarańczowo. Są grube, nerkowate lub sercowate, mają 6–7 cm długości i są owłosione od spodu. Starsze pędy i pień pokrywa spękana, szaroczarna kora. Starsze egzemplarze często mają pień o skręconym wyglądzie oraz parasolowatą koronę, które nadają im orientalną sylwetkę.

Ten judaszowiec 'Oklahoma' jest atrakcyjny przez 8 miesięcy w roku. Możesz posadzić go jako soliter, ale także w dużej rabacie złożonej z innych niewielkich drzew, wybranych ze względu na dekoracyjne kwitnienie lub owocowanie, na przykład: jabłoni purpurowych, trzmieliny oskrzydlonej (Euonymus alatus), świdośliwki Lamarcka oraz derenia jadalnego. Wymaga jedynie dość głębokiej, niezbyt gliniastej gleby, nawet bardzo wapiennej i raczej suchej latem. Możesz posadzić ten judaszowiec w każdym regionie. Nie wymaga specjalnego cięcia — krótko mówiąc, to bardzo niewybredna roślina, która może dobrze rosnąć w każdym ogrodzie! Doskonale wyobrazić go sobie także na tle muru lub zimozielonych liści, w towarzystwie czarnego bzu 'Black Lace', dla uzyskania kontrastu barw i form. Możesz też zestawić go z Cotinus 'Grace', który latem kwitnie, tworząc lekkie, puszyste wiechy, i zachwyca wspaniałymi jesiennymi liśćmi.