Olsza czarna Greenwood

Olsza czarna 'Greenwood', nazywana również olszą czarną, to odmiana wyróżniająca się pokrojem o skręconych pędach. Jej gałęzie są powyginane i kręte, bardzo podobne do falistych gałęzi wierzby mandżurskiej. Jej brązowe pędy już od marca, jeszcze przed pojawieniem się liści, zdobią liczne kotki w kolorze od żółtozielonego do brązowego, zwisające i bardzo dekoracyjne. To niewielkie, bardzo eleganckie drzewo doskonale nadaje się do małych ogrodów, a także wykazuje dużą odporność na choroby i szkodniki. Doskonale rośnie na podmokłych i ubogich glebach, na których czasem tylko ono jest w stanie się utrzymać.

W surowym klimacie i na ubogiej, podmokłej, pozbawionej powietrza glebie olsza czarna o lekkim, odpornym na gnicie drewnie nie ma sobie równych. To liściaste drzewo z rodziny brzozowatych jest bardzo rozpowszechnione w rodzimej florze Europy, aż po Skandynawię. Jest jednym z nielicznych gatunków drzew zdolnych rosnąć od północy Francji aż po wybrzeża Morza Śródziemnego, zawsze w pobliżu wody. Bywa również nazywana olszą szarą lub olszyną. Odmiana 'Greenwood' została wyselekcjonowana przez J. Mauritza w Opheusden w Holandii w 2005 roku. Wyróżnia się przede wszystkim powyginanymi gałęziami. Jest to niewielkie drzewo o przewiewnym, piramidalnym pokroju, osiągające w wieku dojrzałym wysokość od 5 do 6 m i szerokość około 3 m. Rośnie raczej wolno. Jego liście mają jasny, żywozielony kolor, a od spodu są jeszcze jaśniejsze i lekko lepkie w dotyku, zwłaszcza gdy są młode. Pąki są fioletowe i również lepkie, szczególnie zimą. Wiosenny kwiatostan przypomina mały stożek zwany szyszką, ma 2 cm długości i zawiera maleńkie oskrzydlone owoce, które będą roznoszone przez wiatr. Drzewo to długo zachowuje liście.

Jako gatunek pionierski, uwielbiający wodę niezależnie od jej pochodzenia, olsza czarna może być sadzona jako soliter, w grupach lub do umacniania brzegów strumieni i naturalnych stawów, a także na podmokłych, kwaśnych glebach wilgotnych podszytów leśnych. Należy sadzić ją z dala od fundamentów i budynków, ponieważ jej niezwykle rozbudowany system korzeniowy (sięgający do 4 m głębokości) może zatykać przewody doprowadzające wodę pitną. Posadź olszę czarną 'Greenwood' w towarzystwie krzewów lub drzew o podobnych wymaganiach, takich jak Nyssa sylvatica lub cypryśnik błotny. U jej stóp posadź paprocie, takie jak Onoclea sensibilis, na wilgotnej glebie neutralnej do kwaśnej, w słońcu lub półcieniu. To eleganckie niewielkie drzewo idealnie pasuje do kompozycji nadwodnych i bagiennych, do jasnego cienia lub na słoneczne stanowisko.

Olsza czarna jest również drzewem użytkowym, wykorzystywanym w lasach do przygotowywania i poprawiania gleby przed sadzeniem topoli. Leśnicy uważają ją za nawóz zielony, ponieważ oczyszcza i wzbogaca glebę, w której rośnie, a jej korzenie przekształcają azot atmosferyczny w białka roślinne. Jej drewno, niemal odporne na gnicie w wodzie, było dawniej wykorzystywane do budowy podziemnych przewodów wodnych i rowów melioracyjnych. Znaczna część Wenecji miała zostać zbudowana na palach z drewna olszowego.