Wiąz górski Pendula = horizontalis - Ulmus glabra

Wiąz górski Pendula to odmiana płaczącego wiązu przeznaczona do ozdoby dużych ogrodów. To średniej wielkości drzewo, które tworzy bardzo gęstą koronę w kształcie szerokiej kopuły, dlatego warto wyeksponować je w ogrodzie. Charakteryzuje się również ciemnoszarą korą, brązowofioletowym kwitnieniem późną zimą, jasnoczerwonymi skrzydlakami oraz ciemnozielonymi liśćmi, które jesienią żółkną. Bardzo mrozoodporny, najlepiej rośnie w pełnym słońcu, na glebach lekkich, świeżych do wilgotnych, nawet wapiennych.

Wiąz górski Pendula został wyselekcjonowany w Anglii w 1816 roku. Jego przodek, wiąz górski, występuje w lasach i wąwozach gór Ameryki Północnej, a także Europy Zachodniej i Środkowej. Spotyka się go na wysokości do 1700 m, w regionach o surowym klimacie, na glebach wapiennych, wilgotnych, lecz dobrze przepuszczalnych.

To dość szybko rosnące drzewo osiąga docelowo około 6 m wysokości i co najmniej 10–12 m szerokości. Tworzy spłaszczoną, szeroką koronę wspartą na piętrowo ułożonych, półpoziomych konarach, na których końcach wyrastają lekko zwisające gałązki. Jego ciemnoszara kora jest początkowo gładka, z czasem pojawiają się na niej płytkie bruzdy. Liście opadają na zimę i spadają jesienią. Są duże, asymetryczne, mają od 8 do 15 cm długości, odwrotnie jajowaty kształt, podwójnie ząbkowane brzegi i klapowany wierzchołek. Z wierzchu są bardzo szorstkie i ciemnozielone, od spodu omszone oraz jaśniejsze. Liście znajdujące się na końcach gałęzi są charakterystycznie skupione blisko siebie. Jesienią liście przebarwiają się na złocistożółto, a następnie brązowieją. Kwitnienie przypada na marzec, przed pojawieniem się liści. Kwiaty są drobne, brązowe do czerwonawych, zebrane w małe kłębiki na dwuletnich gałązkach. Po kwitnieniu tworzą się grona oskrzydlonych owoców zwanych skrzydlakami, o średnicy od 2 do 5 cm, które zmieniają barwę z zielonej na jasnoczerwoną. Ten niezwykle dekoracyjny wiąz jest podatny na grafiozę.

Wiąz górski Pendula sadzi się jako soliter w dużym ogrodzie lub w centrum dużej rabaty zaprojektowanej wokół drzewa. Jego malowniczy pokrój podkreśli obrzeże rabaty z bukszpanu, roślina okrywowa o żółtych kwiatach, taka jak forsycja Marée d'Or, pstry bluszcz Gloire de Marengo lub jaśmin gwiazdkowy Trachelospermum jasminoides, wykorzystywany na przykład jako roślina okrywowa.