Wiśnia Beni Chidori

Morela japońska 'Beni Shidori' to zwarta odmiana, ozdobna dzięki wczesnemu kwitnieniu na nagich gałęziach, delikatnym, pojedynczym kwiatom w intensywnym karminoworóżowym kolorze, o przyjemnym zapachu i długich, białych pręcikach. To niewielkie drzewo ma pokrój rozłożysty i zaokrąglony oraz tworzy delikatną, ażurową i elegancką koronę, podkreśloną przez srebrzystoszarą korę. Kwitnie bardzo wcześnie, w lutym i marcu, przed pojawieniem się dużych, opadających na zimę liści o błyszczącej, ciemnozielonej barwie. Jego małe, żółtozielone owoce, przypominające wyglądem śliwki, zaczynają barwić gałęzie od końca maja. Są jadalne, ale mają dość kwaśny i gorzki smak. Roślina jest łatwa w uprawie, w zwykłej lub żyznej, głębokiej, przepuszczalnej i świeżej glebie, na słońcu. Mrozoodporna do poniżej -15 °C, dobrze rośnie na stanowisku osłoniętym od zimnych wiatrów, które mogłyby zagrozić jej kwitnieniu. Jest to odmiana o rozmiarach doskonale pasujących do małych ogrodów: jako soliter, w tle grupy krzewów lub w dużej donicy na tarasie.

Morela japońska 'Beni Shidori' jest jedną z głównych odmian Prunus mume. Wyróżnia się bardzo zwartym ulistnieniem oraz wczesnym, pachnącym kwitnieniem w intensywnym karminoworóżowym kolorze. Wszystkie te niewielkie drzewa należą do dużej rodziny różowatych i są szeroko rozpowszechnione w Chinach oraz Japonii, gdzie ich owoce wykorzystuje się do przygotowywania różnych produktów, między innymi japońskiego wina śliwkowego. Prunus mume, znana również jako Ume lub Mume, to niewielkie drzewo o liściach opadających na zimę i średnim tempie wzrostu, osiągające od 6 do 10 m wysokości, o ażurowej, bardzo efektownej sylwetce. Jej zimowe kwitnienie jest spektakularne i niezwykle eleganckie. Mniejsza odmiana 'Beni Shidori' osiąga średnio od 3 do 5 m wysokości i od 3 do 4 m szerokości. Tworzy zaokrąglony pokrój z bardzo szeroko rozłożonymi gałęziami, pokrytymi połyskującą, srebrzystoszarą korą. Kwitnie w lutym i marcu, mniej lub bardziej wcześnie, zależnie od regionu. Pojedyncze kwiaty, występujące pojedynczo lub zebrane po 2 w bukiety, mają 5 zaokrąglonych płatków i zwisają na krótkich szypułkach. Rozwijają się w intensywnym karminoworóżowym kolorze, a ich korony mają od 2 do 3 cm średnicy. Pachnące i nektarodajne kwiaty są następnie zastępowane przez małe, okrągłe owoce o żółtozielonej barwie, gorzkie w smaku, ale jadalne. Liście, opadające na zimę, są ułożone naprzemiennie, mają błyszczącą, ciemnozieloną barwę, szerokoowalny kształt, długość od 6 do 10 cm i ząbkowane brzegi.

Niewielkie rozmiary i wdzięczny pokrój, podkreślony przez srebrzyste gałęzie, sprawiają, że morela japońska doskonale nadaje się do uprawy jako soliter. Zachwyca już od pierwszych ciepłych dni wiosny, a ponieważ wymaga bardzo niewielu zabiegów pielęgnacyjnych, to niewielkie drzewo doskonale pasuje do małych ogrodów, gdzie szczególnie efektownie prezentuje się pośrodku rabaty bylinowej, której kwitnienie przejmuje po nim od wiosny do lata. Jest w pełni mrozoodporna i można ją uprawiać w wielu regionach, ale nie toleruje gleb zwięzłych i gliniastych ani suchych stanowisk. Można ją na przykład sadzić w dużym żywopłocie nieformowanym lub na rabacie w towarzystwie innych wiśni kwitnących wiosną,  jabłoni purpurowych, brzoskwiń ozdobnych,  migdałka trójklapowego, głogów, moreli japońskiej (Prunus mume)... U jej stóp najpiękniej prezentowałby się dywan z niebieskich hiacyntów, przylaszczek lub szafirków.