Żywopłot regionalny dla Grand Est i Burgundii w zestawie na 5 m

Regionalny żywopłot dla regionów Grand Est i Burgundii został pomyślany z myślą o ogrodnikach, którzy chcą stworzyć niewymagający żywopłot, w którym najważniejsze miejsce zajmują rodzime gatunki doskonale przystosowane do surowych warunków tych terenów. W tym pięknym francuskim regionie, wyróżniającym się wyraźnie kontynentalnym klimatem, lata są ciepłe, a nawet upalne, natomiast zimy bardzo chłodne i śnieżne. Gleby są tu często wapienne, niekiedy margliste, i nie zawsze łatwe w uprawie ani w zagospodarowaniu. Oferowany zestaw obejmuje 5 małych drzew lub dużych krzewów, które doskonale znoszą te trudne warunki. Do wszystkich tych zalet dołącza niezaprzeczalny urok ich jesiennych barw, często pachnących kwiatów oraz jagód chętnie zjadanych przez ptaki, które ożywią najkrótsze i najsmutniejsze dni w roku. Ten zestaw pozwala stworzyć żywopłot o długości około 5 m.

W jego skład wchodzi:

- 1 klon polny (Acer campestre): małe drzewo o zaokrąglonym, gęstym pokroju i powolnym wzroście, które osiąga do 8 m wysokości i 4 m szerokości. Zrzuca liście na zimę i jest cenione przede wszystkim za piękne jesienne barwy w odcieniach żółci i miedzi. Bardzo niepozorne kwiaty pojawiają się wiosną, równocześnie z rozwojem liści. Drobne, zielonkawe kwiaty ustępują miejsca oskrzydlonym owocom, często czerwonawym, czyli skrzydlakom. Bardzo pospolity w naszych francuskich lasach klon jest niezwykle łatwy w uprawie na każdej glebie i bardzo dobrze znosi cięcie, dzięki czemu można utrzymać go w umiarkowanych rozmiarach.

- 1 świdośliwka gładka (Amelanchier laevis) 'Ballerina': duży, zrzucający liście krzew o regularnym, szerokim pokroju i dość powolnym wzroście, który osiąga około 5 m wysokości i 3 m szerokości. Łączy walory użytkowe i ozdobne. Warto go uprawiać ze względu na piękno młodych, brązowo zabarwionych pędów, obfite wiosenne kwitnienie dużymi, śnieżnobiałymi kwiatami gwiazdkowatymi, jadalne i smaczne owoce wielkości borówki amerykańskiej oraz zachwycające jesienne barwy w palecie czerwieni, pomarańczu i purpury.

- 1 głóg jednoszyjkowy (Crataegus monogyna) – głóg biały: duży, ciernisty, zrzucający liście krzew, który może osiągnąć 7 m wysokości i 8 m szerokości, jeśli nie jest przycinany. Jego białe, bardzo pachnące kwiaty, zebrane w płaskie kwiatostany, rozwijają się w maju, ku wielkiej radości owadów zapylających. Ustępują miejsca czerwonym owocom zwanym głogowymi, które ptaki zjadają przez całą jesień. Głóg dobrze przystosowuje się do każdych warunków.

- 1 kalina hordowina (Viburnum lantana): zrzucający liście krzew o pokroju krzaczastym, osiągający od 4 do 5 m wysokości i od 2 do 3 m szerokości. Jego obfite kwitnienie, przypadające od kwietnia do czerwca, przybiera postać bukietów kremowobiałych kwiatów o przyjemnym zapachu kwiatu pomarańczy. Drobne, zaokrąglone owoce, czarne po dojrzeniu, utrzymują się na gałęziach przez większą część zimy, ku radości ptaków.

- 1 tarnina (Prunus spinosa): ten duży, zrzucający liście i ciernisty krzew o pokroju krzaczastym, będący symbolem siły i wytrzymałości, jest stałym elementem naszych krajobrazów, które ożywia pięknym, wiosennym kwitnieniem na biało. Jest także znany z czarnych, jadalnych owoców – tarniny. Ten światłolubny gatunek pionierski jest wytrzymały, bardzo mrozoodporny i dość szybko rośnie, ale również lekko się rozrasta za pomocą odrostów korzeniowych. Pozostawiona bez cięcia tarnina osiągnie około 3,50 m we wszystkich kierunkach.

Te małe drzewa pozwalają stworzyć pełną uroku, wiejską atmosferę w towarzystwie innych rodzimych gatunków, takich jak nieszpułka, trzmielina pospolita, ligustr i grab. Możesz posadzić je przy granicy działki, tworząc przyjemne przejście między ogrodem a krajobrazem wiejskim. Aby ozdobić podstawę żywopłotu, posadź na przykład kilka cebulek wiosennych.

Posadź te krzewy w słońcu lub półcieniu, w zwykłej, ale dobrze przygotowanej ziemi ogrodowej, mieszając je ze sobą i zachowując odstęp 1 m między poszczególnymi roślinami. Najlepiej unikać cięcia tego naturalnego żywopłotu, aby nie zakłócić kwitnienia i owocowania. Jeśli musisz interweniować, nie rób tego w sezonie lęgowym. Przycinaj poszczególne krzewy w zależności od potrzeb, skracając gałęzie tych, które nadmiernie się rozrastają.