Papryka ostra Cayenne Bio

Ekologiczna papryka cayenne, zwana także Wściekłą papryką, to znana i ceniona odmiana o intensywnej ostrości. Jej wydłużone owoce, osiągające od 10 do 25 cm długości, w miarę dojrzewania zmieniają kolor z zielonego na szkarłatnoczerwony. Bardzo wszechstronna w kuchni, jest używana na świeżo, suszona lub mielona na proszek, którym doprawia się sosy, marynaty i pikantne potrawy. Oprócz legendarnej ostrości papryka ta rozwija charakterystyczny smak, który wzbogaca potrawy. Paprykę cayenne wysiewa się w ciepłym inspekcie od lutego do maja, a zbiera od lipca do września. Można uprawiać ją w doniczce, co pozwala przenieść ją na zimę do ciepłego pomieszczenia i przechowywać przez kilka lat.

Papryka chili, blisko spokrewniona z papryką słodką, należy do rodziny psiankowatych. Pochodzi z Ameryki Południowej i była spożywana przez Inków już w 7500 r. p.n.e., a uprawiano ją od 3000 r. p.n.e. W klimacie tropikalnym jest byliną, ale w naszych szerokościach geograficznych uprawia się ją jako roślinę jednoroczną, z wyjątkiem uprawy w doniczce, gdzie może przezimować w cieple. Roślina wytwarza białe lub fioletowe kwiaty oraz puste w środku owoce zawierające nasiona, których kolor różni się w zależności od odmiany.

Odkryta przez Hiszpanów w XVI wieku papryka szybko zadomowiła się w kuchniach całego świata, stając się nieodzownym składnikiem wielu tradycji kulinarnych. Ceniona jest zarówno za ostrość, związaną z obecnością kapsaicyny, jak i za aromat. Kapsaicyna, mierzona według skali Scoville'a, oddziałuje na receptory ciepła w błonach śluzowych, wywołując uczucie pieczenia bez pobudzania kubków smakowych. Papryka cayenne osiąga około 41 000 jednostek w skali Scoville'a (8/10).

Papryka jest również bogata w witaminę C, choć jej zawartość zmniejsza się podczas suszenia i mielenia na proszek. Z kolei bardziej stabilna witamina A koncentruje się w miarę wysychania owocu. Niektóre odmiany papryki, bardzo ostre, należy ostrożnie przechowywać i obrabiać, aby uniknąć podrażnień skóry lub oczu.

Zbiór: idealny moment zbioru zależy od odmiany i oczekiwanego zastosowania owoców: ostrości lub aromatu. Niektóre papryki najlepiej smakują młode i zielone, inne osiągają pełnię walorów po dojrzeniu. Możesz zbierać je ręcznie lub przy pomocy noża, pozostawiając kawałek szypułki. Po zebraniu nadal dojrzewają.

Przechowywanie: świeże papryki można przechowywać przez kilka dni w lodówce, ale można je także suszyć, marynować w oleju lub occie albo mrozić. Do suszenia można je pokroić i wystawić na słońce, suszyć w całości w piekarniku w niskiej temperaturze lub wykorzystać jako elementy dekoracyjne w girlandach. Po wysuszeniu można zmielić je na proszek. Aby zachować je w świeżej postaci, można przygotować z nich purée lub pikle, korzystając z licznych przepisów. Podczas obróbki zaleca się noszenie rękawiczek.

Wskazówka ogrodnicza: posadź papryki w pobliżu pomidorów, bazylii lub bakłażanów, ponieważ te psiankowate dobrze rosną w swoim towarzystwie. Aby odstraszyć przędziorki, posadź w pobliżu rzodkiewki.