Stewia - Stevia rebaudiana

Stewia (Stevia rebaudiana) jest powszechnie nazywana rośliną słodzącą, ponieważ jej liście mają silne właściwości słodzące, znacznie większe niż cukier. Ta roślina zielna pochodząca z Ameryki Południowej może być uprawiana w doniczce lub w otwartym gruncie w regionach o łagodnych zimach. Liście tego naturalnego słodzika stosuje się zamiast cukru, a ich zaletą jest to, że nie dostarczają kalorii. Stewię sadzi się wiosną.

Pochodząca z Ameryki Południowej, a dokładniej z Paragwaju, stewia potrzebuje wilgoci, ale bez nadmiaru, oraz ciepła, aby rosnąć. Jest to roślina zielna o rozgałęzionej głównej łodydze, z lancetowatymi i ząbkowanymi liśćmi. Pod koniec lata może wytwarzać drobne białe kwiaty, jednak zaleca się usuwać je zaraz po pojawieniu się, aby nie osłabiać rośliny. Stewia osiąga 60 cm wysokości i znajdzie miejsce w warzywniku lub wśród ziół. Mało mrozoodporna, może być uprawiana w doniczce lub w otwartym gruncie w regionach o bardzo łagodnych zimach.

Stewię uprawia się ze względu na jej liście, których właściwości słodzące są znacznie silniejsze niż cukru. Liście można spożywać na surowo, świeże lub suszone, zamiast cukru w deserach (jogurtach, sałatkach owocowych…) lub w kawie. Dwa główne związki odpowiedzialne za ten słodki smak to stewiozyd i rebaudiozyd A. Zaletą tego naturalnego słodzika jest to, że nie dostarcza kalorii.

Zbiór: liście zbiera się w miarę potrzeb aż do przymrozków. Pod koniec lata zawierają najwięcej stewiozydów.

Przechowywanie: liście można spożywać świeże lub suszone. Susz je w cieniu, zmiel na proszek i przechowuj w szczelnie zamkniętych słoikach.

Porada ogrodnika: Aby latem zachować wilgoć, a zimą chronić roślinę przed chłodem, zalecamy ściółkowanie gleby cienkimi, nakładanymi warstwami skoszonej trawy, najlepiej wymieszanej z opadłymi liśćmi. Taka osłona pozwala glebie zachować wilgoć, a także ogranicza konieczność odchwaszczania.