Męczennica jadalna - Passiflora edulis f. flavicarpa

Żółta męczennica, czyli Passiflora edulis f. flavicarpa , wytwarza prawdziwy owoc nazywany marakują lub żółtą męczennicą. Różni się od Passiflora edulis f.edulis o owocach w kolorze głębokiej purpury, nazywanych po prostu męczennicami lub marakują. To półzdrewniałe pnącze, które choć ma walory ozdobne, jest przede wszystkim uprawiane ze względu na jadalne owoce o pomarańczowym, galaretowatym i słodkim miąższu, bardzo bogatym w witaminy A i C.

Wrażliwa na temperatury poniżej 0°C, najlepiej uprawiać ją w pojemniku, aby móc cieszyć się jej owocami. Ten gatunek botaniczny latem wytwarza pachnące, białe kwiaty, które ustępują miejsca dużym, jajowatym owocom w kolorze żółtozielonym, nieco bardziej kwaśnym niż owoce purpurowe. Ta męczennica do prawidłowego rozwoju wymaga dobrze przepuszczalnej, niezbyt suchej gleby i letniego ciepła, aby kwitnąć, a zimą niezbyt wilgotnego podłoża.

Pochodzące w większości z tropikalnych rejonów Ameryki Południowej męczennice należą do dużej rodziny męczennicowatych, obejmującej 400 gatunków oraz liczne mieszańce spontaniczne i ogrodowe. Passiflora edulis f. flavicarpa to gatunek botaniczny pochodzący z Brazylii, Argentyny, Wenezueli, Kolumbii i Paragwaju.

Żółta męczennica to bardzo silnie rosnące pnącze, które przyczepia się do podpory za pomocą wąsów czepnych i osiąga średnio 4 m wysokości, a jej szerokość może dochodzić do 10 m! Charakteryzuje się półzdrewniałymi pędami pokrytymi zimozielonymi liśćmi o długości 20 cm, intensywnie zielonymi i błyszczącymi, podzielonymi na 3 jajowate, grube klapy o ząbkowanym brzegu. Jej kwitnienie trwa przez całe lato. Tworzą je kwiaty o średnicy średnio 7 cm, które nieustannie pojawiają się na roślinie. Są to pojedyncze, przyjemnie pachnące kwiaty złożone z białych listków okwiatu, nad którymi znajduje się korona białych włosków, purpurowych u nasady. Kwiaty tej odmiany samosterylnej wymagają zapylenia krzyżowego, a zatem obecności w pobliżu innej męczennicy, aby roślina wydała owoce. Owoce jajowate o średnicy od 5 do 8 cm, o słodko-kwaśnym smaku, wydzielają pyszny egzotyczny aromat. Zbiera się je, gdy skórka lekko się pomarszczy, pod koniec lata, od sierpnia do października. Soczysty, galaretowaty miąższ (osnówka) zawiera liczne czarne nasiona.

Marakuję spożywa się na surowo, w postaci soku, lodów lub musów, w sałatkach owocowych albo po prostu bez dodatków, przekrojoną na pół i wyjadaną łyżeczką. Owoce te słyną z licznych właściwości: antyoksydacyjnych, a także z wysokiej zawartości witamin A i C, potasu, błonnika oraz flawonoidów.