Powojnik wielkokwiatowy Duchess of Edinburgh

Powojnik 'Duchesse d'Edimbourg', znany również pod angielską nazwą 'Duchess of Edinburgh' to wyrafinowane pnącze. Pod koniec wiosny wytwarza duże, pełne kwiaty o czysto białych działkach kielicha, miejscami muśniętych jabłkowozielonym odcieniem, osiągające do 13 cm średnicy. Uroczy i obficie kwitnący, doda wiele elegancji tarasowi, posadzony w dużej donicy, a także posadzony u stóp łuku lub oplatający duży krzew. Zapewnij mu bogate, świeże i dobrze przepuszczalne podłoże oraz stanowisko słoneczne lub półcień.

Powojnik 'Duchesse d'Edimbourg' należy do dużej rodziny botanicznej jaskrowatych, obejmującej tak różnorodne rośliny ozdobne jak tojady, zawilce i jaskry... Powojniki od stuleci wzbudzają zainteresowanie miłośników kwiatów, dlatego hodowcy zajęli się tworzeniem licznych, coraz bardziej okazałych krzyżówek. 'Duchess of Edinburgh' to odmiana uzyskana z gatunku botanicznego Clematis patens, pochodzącego z Japonii. Osiąga średnią wysokość, około 2–3 m, i ma duże liście trójlistkowe, czyli złożone z trzech głęboko powcinanych listków. Podobnie jak większość pnących powojników, przyczepia się do podpory za pomocą ogonków liściowych przekształconych w wąsy czepne. U powojników to, co nazywamy płatkami, jest w rzeczywistości zbudowane z działek kielicha.
Powojnik 'Duchesse d'Edimbourg' to angielska hybryda uzyskana w 1874 roku przez słynnego angielskiego hodowcę G. Jackmana, którego nazwisko nosi wiele odmian. Bardzo obficie kwitnie i na drewnie zeszłorocznym, między majem a czerwcem, wytwarza liczne kwiaty o średnicy od 10 do 13 cm, które długo zachowują piękny wygląd. Bardzo pełne kwiaty mają delikatne, czysto białe płatki, często z dolną połową muśniętą jasnozielonym odcieniem. Środek kwiatu rozwija się bardzo stopniowo, ukazując kolejne płatki lekko zwinięte do wewnątrz, aż do odsłonięcia kremowobiałego środka z pręcikami. We wrześniu powtarza kwitnienie na pędach tegorocznych.

Uprawa powojnika 'Duchesse d'Edimbourg' jest dość łatwa: zapewnij mu głęboką, dość żyzną, pulchną i świeżą, ale dobrze przepuszczalną glebę. Jedyną naprawdę groźną chorobą tego powojnika pozostaje choroba więdnięcia, pojawiająca się przy nadmiarze wilgoci u podstawy rośliny. Charakteryzuje się nagłym więdnięciem liści. W przypadku większości powojników pamiętaj o zasadzie „głowa w słońcu, stopa w cieniu”: jeśli stosunkowo duża ilość słońca jest niezbędna do obfitego kwitnienia, lepiej chronić podstawę rośliny przed zbyt ostrymi promieniami słonecznymi, na przykład ustawiając nad nią dachówkę. Zaleca się również sadzenie bryły korzeniowej poziomo, aby pobudzić rozwój kilku pąków u podstawy rośliny. Co roku, pod koniec zimy, możesz przyciąć co drugi pęd na wysokości od 30 do 50 cm nad ziemią, aby odmłodzić drewno, rozkrzewić roślinę i zwiększyć obfitość kwitnienia. Przy okazji usuń martwe drewno.

Aby stworzyć udaną kompozycję, zapewnij powojnikowi odpowiednią podporę : w donicy, którą należy wybrać w odpowiednim rozmiarze — co najmniej 25 cm szerokości i możliwie głęboką — wystarczy niewielki trejaż. W ogrodzie pergola, u której stóp można posadzić Geranium 'Eureka Blue', lub łuk w towarzystwie Clematis 'Columnella' o bardziej dzikim wyglądzie, a także duży krzew, taki jak bez 'Eva' Black Lace, będą doskonałymi podporami, które pozwolą wyeksponować tę roślinę. Możesz również pozwolić jej płożyć się po ziemi — wtedy z radością wyłoni się wśród bylin.