Kolekcja hiacyntowca hiszpańskiego białego/niebieskiego

Kolekcja hiacyntowca zwyczajnego w białej i niebieskiej formie to prawdziwy skarb do nieco zacienionych zakątków ogrodu. Te spontanicznie występujące w naszych chłodnych lasach rośliny cebulowe zachwycają delikatnie pachnącym kwitnieniem w postaci małych, uroczo odgiętych dzwonków: u klasycznej formy mają one intensywną, niebieskofioletową barwę, natomiast u formy Alba są czysto białe. Łodygi kwiatowe górują nad długimi, taśmowatymi liśćmi zebranymi w kępy o świeżej, lśniącej zieleni. Zapewnij tej bujnie rozrastającej się roślinie dużo miejsca, a wiosną utworzy rozległe, pięknie kwitnące kolonie.

Kolekcja składa się z:

× 20 cebul Hyacinthoides non-scripta, hiacyntowca zwyczajnego o kwiatach w świeżym, niebieskim kolorze

× 20 cebul Hyacinthoides non-scripta Alba, odmiany hiacyntowca zwyczajnego o czysto białych kwiatach

Hyacinthoides non-scripta, nazywany niekiedy także Scilla nutans, to roślina zielna wieloletnia, rozmnażająca się za pomocą cebuli wielkości orzecha laskowego. W zależności od klasyfikacji należy do rodziny hiacyntowatych lub liliowatych. Jest gatunkiem endemicznym dla atlantyckich regionów Europy i niemal nie występuje poza nimi. Jego zasięg występowania rozciąga się od północy Półwyspu Iberyjskiego po Belgię, obejmując Wyspy Brytyjskie. We Francji rośnie dziko na zachodzie kraju, na północ od linii Bordeaux–Dijon–Reims. Obecnie zagrożony wskutek postępującego niszczenia siedlisk oraz krzyżowania z innymi gatunkami, hiacyntowiec zwyczajny jest objęty ochroną w większości krajów Europy Zachodniej. Jest rośliną lubiącą jasny półcień i świetliste lasy. Preferuje głębokie, próchniczne, gliniasto-piaszczyste gleby o lekko kwaśnym odczynie. Jego obecność wskazuje na stary las, podobnie jak obecność konwalii majowej.

Wiosną roślina tworzy kępę złożoną z 3–6 wzniesionych, a następnie przewieszających się, wąskich, równowąskich liści odziomkowych, długości około 20 cm i szerokości od 7 do 16 mm. Ze środka kępy wyrasta w kwietniu i maju łodyga kwiatowa o wysokości od 30 do 40 cm. Na jej końcu znajduje się wygięty, częściowo zwisający grono lub kłos, złożony z 5–12 kwiatów osadzonych po jednej stronie. Każdy zwisający kwiat, długości od 1,4 do 1,8 cm, ma kształt rurki rozszerzającej się w 6 zawiniętych płatków. Kwiaty są delikatnie pachnące. Liście zasychają w czerwcu, natomiast łodyga kwiatowa z zielonymi owocami utrzymuje się do sierpnia.

Cebule są pakowane i etykietowane osobno.

Zagrożony dziś hiacyntowiec zwyczajny zasługuje na to, by znaleźć schronienie w naszych ogrodach. Ta mieszanka, łącząca niebieskie i białe formy, zapewni wspaniały pokaz kwitnienia, posadzona w większej grupie, w nieco dzikich zakątkach ogrodu, gdzie będzie mogła swobodnie się rozrastać. Doskonale sprawdzi się, aby obsadzić zacienioną ścieżkę, ozdobić przestrzeń wzdłuż niskiego murku podtrzymującego ogrodzenie lub upiększyć ziemię pod kępą krzewów liściastych. Będzie towarzyszyć kwitnieniu wilczomleczy, podkreśli urodę jabłoni i wiśni ozdobnych, tworząc wzruszający i piękny efekt niewielkim kosztem. Możesz także połączyć ją z Uvularia grandiflora o cytrynowożółtych kwiatach, kokoryczkami i konwaliami majowymi — innymi wytrzymałymi i niewymagającymi bylinami leśnymi.