Hiacyntowiec hiszpański - Hyacinthoides hispanica

Hiacyntowiec hiszpański (Hyacinthoides hispanica), nazywany również hiacyntowcem hiszpańskim lub hiszpańską cebulicą, to gatunek botaniczny często mylony z hiacyntowcem zwyczajnym (Hyacinthoides non-scripta), który pochodzi z naszych lasów. Ta tolerancyjna i wytrzymała dzika roślina pochodzi z Hiszpanii i Portugalii, a obecnie zadomowiła się w wielu krajach. Jest to wieloletnia roślina cebulowa, która wiosną zachwyca pięknym kwitnieniem w postaci zwisających dzwonkowatych kwiatów o jasnej, intensywnej liliowoniebieskiej barwie i niebieskich pylnikach. Kwiaty wyrastają z kępy długich, paskowatych liści o świeżej, lśniącej zielonej barwie. Zapewnij tej bujnie rozrastającej się roślinie dużo miejsca, aby mogła wiosną tworzyć rozległe, pięknie kwitnące kolonie.

Endymion hispanicus, inna uznawana nazwa hiacyntowca hiszpańskiego, to roślina cebulowa z rodziny szparagowatych (podrodzina Hyacinthaceae), pochodząca z południowo-zachodniej Europy i Afryki Północnej. W naturze rośnie na skrajach lasów, nieużytkach i w lasach liściastych, wśród buków, dębów i kasztanów, zawsze w półcieniu i na glebach, które pozostają lekko wilgotne. To bujnie rozrastający się gatunek, szeroko zadomowiony w wielu krajach. Łatwo konkuruje i krzyżuje się z naszym hiacyntowcem zwyczajnym (Hyacinthoides non-scripta), który preferuje takie same warunki. W niektórych regionach ma zresztą tendencję do wypierania go.

 Hiacyntowiec hiszpański wyrasta z wysokiej i wąskiej cebuli, głęboko zagłębionej w glebie. Rozmnaża się za pomocą licznych rozłóg, z czasem tworząc gęste kępy lancetowatych liści o długości od 20 do 50 cm i szerokości od 3 do 4 cm u nasady, szerszych niż liście hiacyntowca zwyczajnego. Łodygi kwiatowe pojawiają się od końca kwietnia do czerwca, zależnie od klimatu. Osiągają wysokość 30–40 cm i tworzą grona złożone z 4–16 lekko rozszerzających się ku końcom, dzwonkowatych kwiatów, których płatki są na końcach słabo lub wcale nie odgięte. Kwiaty rozmieszczone są mniej więcej dookoła łodygi, w przeciwieństwie do kwiatów hiacyntowca zwyczajnego, które wyrastają wyłącznie po jednej stronie łodygi. Po kwitnieniu pojawiają się kuliste owoce, a liście kładą się na ziemi. Nasiona są klapowane, gdy wszystkie części nadziemne całkowicie zaschną. Dzięki pełzającym kłączom i samosiewowi hiacyntowiec hiszpański może z czasem pokryć glebę całego leśnego zakątka.

Hiacyntowiec hiszpański zapewnia wspaniały spektakl kwitnienia, posadzony w dużej grupie, w nieco dzikich zakątkach ogrodu, gdzie będzie mógł swobodnie się rozrastać. Doskonale nadaje się do obsadzania zacienionej ścieżki, sadzenia wzdłuż murku podtrzymującego ogrodzenie lub ozdabiania gleby pod grupą krzewów liściastych. Jego świeży błękit będzie pięknie współgrał z kwitnieniem żarnowców, podkreśli kwitnienie migdałowców i śliw wiśniowych, tworząc wspaniałe widowisko niewielkim kosztem. Można go również łączyć z białymi, różowymi lub czerwonymi tulipanami oraz narcyzami botanicznymi.