Hiacynt wschodni Améthyste

Brimera hiszpańska zachwyca nieczęsto spotykaną barwą, a także zapachem swoich kwiatów. Ta hybrydowa hiacyntowata wiosną rozwija duże, gęste kwiatostany z pojedynczymi kwiatami o kolorze pośrednim między różem magenta a dość intensywnym fioletem wpadającym w purpurę, który można określić jako ciemnoliliowy. Barwą przypominająca wspaniały krzew o tej samej nazwie, jej grono napełnia powietrze równie intensywnym aromatem już od pierwszych nieco cieplejszych dni kwietnia. Tę roślinę cebulową można uprawiać zarówno w ogrodzie, w żyznej i świeżej, ale dobrze przepuszczalnej glebie, jak i w doniczce, aby zimą zakwitła w domu.

Choć hiacynta wschodniego prawie już się nie uprawia, ten delikatny gatunek o drobnych kwiatostanach z niebieskimi kwiatami, pochodzący z Bliskiego Wschodu i regionów śródziemnomorskich, dał początek niezliczonym odmianom nazywanym hiacyntami holenderskimi. Są one bardzo cenione w ogrodach za zachwycająco pachnące wiosenne kwitnienie, a także w kwiaciarstwie za możliwość pędzenia. Ten gatunek botaniczny występuje we Francji w stanie zdziczałym w departamentach Bouches-du-Rhône, Var, Alpes-Maritimes i Lot-et-Garonne.

Brimera hiszpańska 'Amethyst', podobnie jak hiacynt wschodni, należy do rodziny hiacyntowatych, czyli szparagowatych. Ta stara odmiana pochodzi sprzed 1950 roku. Wytwarza dużą, owalną cebulę, a od wiosny tworzy kępę wąskich, intensywnie lśniących zielonych liści. W marcu i kwietniu wyrasta spośród nich mocna łodyga kwiatowa o długości 20 cm, na której znajduje się od 30 do 40 gwiazdkowatych kwiatów o długości od 2 do 4 cm. Są one ciasno skupione, mają grubą, woskową strukturę i słodki zapach. Kwitnienie jest miododajne i przyciąga motyle. Towarzyszą mu liście opadające na zimę, które zanikają latem i pojawiają się ponownie pod koniec zimy. Liście są intensywnie zielone i mają od 15 do 35 cm długości. W pełni dojrzała roślina osiąga 25–30 cm wysokości. 

Wśród wcześnie kwitnących roślin cebulowych hiacynt jest jednym z nielicznych gatunków o dużych kwiatach. Brimerę hiszpańską można uprawiać zarówno na obrzeżu rabaty, jak i w pojemnikach lub w wazonach. W otwartym gruncie będzie odrastać przez wiele lat. W doniczce przetrwa tylko jeden sezon. Zarezerwuj dla niej wyjątkowe miejsce w ogrodzie, niedaleko wejścia do domu, aby cieszyć się jej zapachem przy każdym przejściu. Wniesie efektowne plamy koloru na rabaty. Hiacynty można z łatwością łączyć z innymi wcześnie kwitnącymi roślinami cebulowymi, takimi jak śnieżniki, ifejony, zefiranty, hybrydowe krokusy czy wczesne tulipany Tulipa humilis. Ich kwiaty są jadalne, na surowo lub po ugotowaniu, i mają lekko śluzowatą konsystencję. W zależności od upodobań można je kandyzować w cukrze lub dodawać do sałatek owocowych. Dawniej stanowiły wykwintny przysmak, który można było znaleźć pod nazwą „konfitura z hiacyntów konstantynopolitańskich”.