Camassia quamash

Camassia quamash, czyli kamazja lub hiacynt indyjski, to wieloletnia roślina cebulowa, która wiosną ożywia ogród gronami gwiazdkowatych kwiatów w intensywnym niebieskofioletowym kolorze. Ceniona za naturalny wygląd i obfite kwitnienie, doskonale sprawdza się zarówno na rabatach, w kwitnących łąkach, jak i na obrzeżach wilgotnych stref, które wysychają w sezonie. Mrozoodporna, dekoracyjna i łatwa w uprawie, kamazja najlepiej rośnie tam, gdzie wiosną gleba pozostaje świeża, a zimą jest dobrze przepuszczalna. Idealna do ogrodów naturalistycznych i dzikich, przyciąga pszczoły oraz zachwyca wyglądem, nie wymagając wielu zabiegów pielęgnacyjnych.

Camassia quamash, czyli kamazja (nazywana także „małą kamazją” lub „hiacyntem indiańskim”), należy do rodziny szparagowatych. Ta bylina cebulowa znana jest również pod synonimami Phalangium quamash, Camassia esculenta, Quamasia quamash oraz kilkoma innymi zatwierdzonymi nazwami botanicznymi. Pochodzący z zachodniej części Ameryki Północnej gatunek występuje od południowej Kanady (Kolumbia Brytyjska, Alberta) po Stany Zjednoczone (Kalifornia, Oregon, Waszyngton, Idaho, Montana, Wyoming, Nevada, Utah), gdzie naturalnie kolonizuje wiosenne wilgotne łąki, brzegi cieków wodnych, tereny zalewowe o wyraźnej sezonowości oraz obszary trawiaste położone na wysokości do 2500–3300 m n.p.m.

Camassia quamash lub Camassia esculenta tworzy szerokie, obfite kępy. Dzięki szybkiemu wzrostowi może osiągać wysokość od 50 do 70 cm. Pędy kwiatostanowe o długości od 20 do 30 cm tworzą grona złożone z 10–60 gwiazdkowatych kwiatów o średnicy od 3 do 5 cm. Kwiaty te, w intensywnym, żywym niebieskofioletowym kolorze, pojawiają się od maja do czerwca. Jej sezonowe, równowąskie i lancetowate liście (w kształcie lancy) mają od 20 do 50 cm długości i zielony kolor. Cykl życiowy rośliny rozpoczyna się wiosną od rozety złożonej z 1–9 liści odziomkowych, często lekko woskowatych, zależnie od podgatunku. Liście zasychają po kwitnieniu. Roślina powoli naturalizuje się dzięki wytwarzaniu cebulek przybyszowych i wysiewowi, z biegiem lat tworząc gęste kępy.

Ta kamazja powraca co roku, stając się coraz bujniejsza. Można ją spotkać na rabatach z bylinami, w ogrodach naturalistycznych, na wilgotnych łąkach, a także w pobliżu zbiorników wodnych. Możesz sadzić ją również na obrzeżach rabat w swoim ogrodzie. Doskonale nadaje się na kwiaty cięte. Jej cebule nie są zjadane przez gryzonie i mogą bez problemu pozostać w gruncie.
Kamazja nadaje ogrodom naturalny charakter dzięki lekko dzikiemu wyglądowi i świeżemu, pełnemu uroku kwitnieniu. Możesz łączyć ją z trawami, takimi jak Melica, narcyzami, niezapominajkami lub jaskrem o kwiatach pełnych Ranunculus ficaria 'Flore Pleno'.

Camassia quamash ma bogatą historię etnobotaniczną: jego jadalne cebule były dawniej zbierane, a następnie pieczone lub gotowane przez rdzenną ludność Ameryki Północnej (Nez Perce, Kri, Czarne Stopy, Saliszowie i inne ludy) ze względu na ich słodki smak przypominający wilca ziemniaczanego. Cebule te stały się również pożywieniem dla ekspedycji Lewisa i Clarka w latach 1804–1806.