Kamasja Orion

Camassia quamash Orion to zwarta odmiana o pięknych lawendowoniebieskich kwiatach, pochodząca z północnoamerykańskiej rośliny cebulowej, nazywanej czasem hiacyntem indiańskim. Jej liście, wstęgowate i ułożone w przyziemną kępę, przypominają liście agapantu. To roślina bardzo mrozoodporna i odporna, łatwa w uprawie na każdej, lekko wilgotnej glebie, na słońcu lub w półcieniu. Z czasem naturalizuje się, tworząc duże, intensywnie niebieskie skupiska na kwitnącej łące oraz na słonecznych lub półcienistych obrzeżach rabat. Jej kwiaty są nektarodajne i bardzo pięknie prezentują się w wazonie.

Camassia quamash lub Camassia esculenta to bylina tworząca szerokie, bujne kępy. Jej ulistnienie pojawia się nad ziemią wiosną. Orion to niewielka odmiana ogrodowa o obfitym kwitnieniu w intensywnym, liliowoniebieskim kolorze. Dzięki szybkiemu wzrostowi roślina osiąga wysokość 35 cm w czasie kwitnienia. Jej pędy kwiatostanowe o długości 20 cm pojawiają się od końca maja do początku czerwca. Są obsypane gwiazdkowatymi kwiatami o średnicy 2-3 cm. Liście, równowąskie i lancetowate (w kształcie lancetu), mają od 20 do 50 cm długości i intensywnie zielony kolor. Zasychają pod koniec lata i nie występują zimą.

Pochodząca z Ameryki Północnej, bardzo odporna na mróz, ta kamasja powraca co roku, stając się z upływem lat coraz bujniejsza. Można ją spotkać na rabatach bylinowych, w ogrodach naturalistycznych, na wilgotnych łąkach, a także w pobliżu zbiorników wodnych. Możesz posadzić ją również na obrzeżu rabaty w swoim ogrodzie. To dobry kwiat do bukietów. Jej cebule nie są zjadane przez gryzonie, dlatego mogą pozostać w ziemi. Kamasja to wytrzymała roślina o dużej wartości ozdobnej, która zasługuje na miejsce w wielu ogrodach. Doskonale przejmuje kwitnienie po wczesnych cebulach wiosennych i pięknie komponuje się z tulipanami oraz nachyłkami, tworząc kontrastowe i pełne kolorów kompozycje. W ogrodzie pozostawiającym miejsce dla natury można pozwolić jej rozrastać się pośród kwitnącej łąki.

Kamasja quamash, nazywana również hiacyntem indiańskim, ma cebule, które dawniej były spożywane przez plemiona rdzennych mieszkańców Ameryki lub wykorzystywane do produkcji mąki. Po upieczeniu lub ugotowaniu smakują podobnie do wileca ziemniaczanego. Wszystkie pozostałe części rośliny są jednak trujące. Słowo „Quamash” oznacza „słodki” w języku rdzennych mieszkańców Ameryki.