Szachownica kamczacka - Fritillaria camschatcensis

Szachownica kamczacka, czyli lilia kamczacka, po łacinie Fritillaria camschatcensis, to gatunek bardzo odporny na mróz, pochodzący z północno-wschodniej Azji i północno-zachodniej Ameryki Północnej. Ta roślina cebulowa pod koniec wiosny wytwarza pęd kwiatostanowy ozdobiony niezwykłymi kwiatami w kształcie zwisających dzwoneczków, w kolorze purpurowo-czekoladowym, często nakrapianych jasnożółtymi plamkami. Preferując nieco wilgotne gleby i próchnicę widnych lasów, ta oryginalna roślina wniesie odrobinę egzotyki do chłodnego, półcienistego zakątka ogrodu.

Fritillaria camschatcensis należy do rodziny liliowatych. Występuje na brzegach stawów, na łąkach, w widnych lasach, na skalistych plażach i brzegach cieków wodnych. Spotyka się ją od nizin po strefę subalpejską, niedaleko wybrzeży. Jest rośliną zielną wieloletnią, rozmnażającą się za pomocą cebuli, z której wiosną wyrastają pędy. Cebula ma kilka dużych, mięsistych łusek, nieco przypominających łuski cebuli czosnku. Łodyga, która osiąga średnio 35–40 cm wysokości w czasie kwitnienia (czasami dorasta do 60 cm), jest pokryta lancetowatymi, lśniącymi liśćmi o żywozielonej barwie, osiągającymi 10 cm długości i ułożonymi w okółkach, czyli wyrastającymi pęczkami w regularnych odstępach. Kwitnienie przypada od maja do lipca. W górnej części łodygi pojawiają się wydłużone, jajowate pąki kwiatowe, zwisające w kierunku ziemi. Otwierają się w dzwonkowate kwiaty o 6 płatkach, z zewnątrz ciemnobrązowych, niemal czarnych, odsłaniających wnętrze w kolorze purpurowo-czekoladowym, mniej lub bardziej nakrapiane i prążkowane jasnożółtym odcieniem. W centrum kwiatu znajdują się żółte pręciki. Kwiaty zapylane przez muchy wydzielają specyficzny zapach, który nie każdemu przypadnie do gustu.

Tę szachownicę kamczacką najlepiej sadzić w miejscu osłoniętym przed palącym słońcem lub na skraju lasu, w żyznej i lekkiej glebie, która pozostaje świeża nawet latem. To bardzo dekoracyjna roślina, która będzie efektownie prezentować się w ogrodzie. Posadź cebule wśród paproci, rodgersji, funkii, języczek i innych tawułek, które lubią podobne warunki. Po zadomowieniu roślina naturalizuje się i będzie rozmnażać się w ogrodzie.