Szafirek miękkolistny Plumosum

Muscari comosum 'Plumosum', czyli szafirek miękkolistny lub szafirek czubaty, kwitnie zupełnie inaczej niż typowe szafirki. Jego kwiatostany nie przypominają gron dzwoneczków, lecz liliowych do jasnofioletowych pióropuszy, delikatnie rozgałęzionych i lekko potarganych. Kwitnienie przypada dość późno jak na szafirka — roślina kwitnie w pełni wiosny. Mrozoodporna i niezawodna w ogrodzie, ta niewielka roślina cebulowa najlepiej rośnie w słońcu, w każdej lekkiej i dobrze przepuszczalnej glebie. Bardzo dobrze rośnie również w doniczce.

Szafirek czubaty należy do rodziny szparagowatych. Jest to bulwiasta bylina, której całe ulistnienie zanika latem, a następnie odrasta pod koniec zimy lub na początku wiosny. Gatunek Muscari comosum występuje na rozległym obszarze rozciągającym się od Wysp Kanaryjskich i basenu Morza Śródziemnego po Europę Środkową, Bliski Wschód i Iran. Rośnie między innymi na suchych łąkach, w winnicach, na terenach uprawnych i kamienistych, a także w pobliżu dobrze nasłonecznionych murów. Nazwa Leopoldia comosa, nadal używana w niektórych publikacjach i katalogach, jest obecnie uznawana za synonim Muscari comosum.
Odmiana 'Plumosum' jest znana w uprawie od początku XVII wieku. Występuje również pod nazwą 'Monstrosum'. Jej kwiatostany powstają w wyniku przekształcenia kwiatów: niewielkie, płodne dzwoneczki dzikiego gatunku są tutaj niemal całkowicie zastąpione przez sterylne kwiaty na rozgałęzionych szypułkach, które tworzą charakterystyczną, pióropuszową masę. Roślina nie rozsiewa się tak jak dziki szafirek czubaty, ale jej cebula wytwarza cebulki potomne, dzięki którym kępa stopniowo się rozrasta. Zielone, wąskie, równowąskie liście, lekko zagłębione w rynienkę, osiągają od 15 do 20 cm długości. Wzniesiony pęd kwiatostanowy wyrasta ponad liście i tworzy fioletowy pióropusz, który staje się coraz gęstszy w miarę rozkwitania. W czasie kwitnienia roślina osiąga od 20 do 25 cm wysokości. Kwitnie głównie w kwietniu i maju, zależnie od klimatu. Po kwitnieniu liście żółkną, a następnie zasychają, natomiast cebula wchodzi w stan spoczynku. Letni okres spoczynku pozwala jej znosić dość suchą glebę w ciepłej porze roku. Ta bardzo mrozoodporna odmiana 'Plumosum' wytrzymuje temperatury bliskie -15 °C, pod warunkiem że zimą gleba nie będzie zbyt wilgotna.

Szafirek 'Plumosum' należy sadzić w grupach po 10–15 cebul w ogrodzie skalnym, na słonecznej rabacie lub żwirowej rabacie. Jego fioletowe pióropusze dobrze komponują się z białymi kwiatami z różowym spodem płatków u tulipana botanicznego 'Lady Jane' oraz wiśniowoczerwonymi kwiatami kosaćca niskiego 'Cherry Garden'. Zawilec grecki 'White Splendour' kwitnie nieco wcześniej i może rozrastać się między grupami cebul. Czosnek karatawski 'Ivory Queen', o kulistych kwiatostanach w kolorze kości słoniowej i szerokich, niebieskawych liściach, przejmuje kwitnienie pod koniec wiosny. Wszystkie te rośliny lubią słońce, ziemię filtracyjną oraz stosunkowo suchy okres spoczynku latem.