Tulipan Fostera Orange Emperor

Tulipan fosteriana Orange Emperor to pełna wigoru odmiana, która ożywi rabaty i ich obrzeża. Duże, szeroko rozchylone kielichy tego starego tulipana mają jasnopomarańczową barwę z intensywnie pomarańczowym nalotem. Jest on wytrzymały, odporny na niekorzystne warunki pogodowe i mało wymagający. Jako że jest blisko spokrewniony z gatunkiem botanicznym, będzie niezawodnie kwitł w ogrodzie od połowy marca przez wiele lat. To również wspaniały kwiat cięty do bukietów. 

Tulipa fosteriana to bardzo mrozoodporny gatunek botaniczny pochodzący z Turkiestanu. Tulipany fosteriana należą do 13. grupy tulipanów, których wyróżnia się 15. To sprawdzone rośliny: są pierwszymi tulipanami ogrodowymi, które zakwitają, czasem już 15 marca, i łatwo się naturalizują, dlatego nie trzeba ich regularnie wymieniać. Ta roślina cebulowa wytwarza pełne, ale elastyczne łodygi o wysokości od 35 do 40 cm w okresie kwitnienia. Na ich szczycie osadzona jest duża korona w kształcie kielicha, która otwiera się i szeroko rozchyla w słońcu, ukazując bogactwo pomarańczowych odcieni. Kwiat jest jasnopomarańczowy, u nasady z żółtozielonym nalotem, a następnie przybiera coraz intensywniejszą pomarańczową barwę w kierunku końców płatków. Liście opadające na zimę są jasnozielone i żywe.

Tulipany fosteriana nadają się do wszystkich zastosowań: na rabaty, ich obrzeża, a także do bukietów w przypadku wyższych odmian. Ich intensywne, a zarazem eleganckie kolory dobrze komponują się z niebieskimi hiacyntami, szafirkami i innymi białymi tulipanami. Nie mają sobie równych, jeśli chodzi o wprowadzanie rok po roku wiosennych barw do doniczek lub słonecznych ogrodów. Projektując rabaty, pamiętaj, aby uwzględnić wysokość i porę kwitnienia, ponieważ parametry te znacznie różnią się w zależności od odmiany. Warto posadzić nieco więcej cebul na kwiat cięty, ponieważ powstają z nich wspaniałe kwiaty cięte, które długo zachowują świeżość w wazonie. 

O gatunkach botanicznych : gatunki tulipanów występują na znacznej części Starego Świata: od Europy Zachodniej po Chiny i Japonię, przez Europę Wschodnią, Azję Mniejszą i Azję Centralną. Ich zasięg obejmuje również Afrykę Północną i subkontynent indyjski. Centrum różnorodności rodzaju znajduje się w górach Pamiru i Hindukuszu oraz na stepach Kazachstanu.

We Francji występują różne dzikie gatunki, z których wiele jest zagrożonych. Są to albo duże tulipany będące chwastami upraw, z których najbardziej znany jest tulipan z Agen (Tulipa agenensis), albo małe tulipany spotykane na terenach zalesionych lub wśród górskich skał. W uprawie nazywa się je „tulipanami botanicznymi”, a jednym z najczęściej spotykanych jest tulipan dziki (Tulipa sylvestris), który dawniej często rósł wśród winorośli. Jego podgatunek australis znany jest pod nazwą tulipana południowego.