Fuchsia minutiflora

Fuksja (Fuchsia minutiflora), znana również jako Fuchsia fulgens minuflora, jest botanicznym gatunkiem wieloletniej fuksji o bardzo małych liściach i kwiatach. Tworzy dość duży, krzaczasty krzew o bardzo delikatnych liściach i kwiatach, o subtelnym wyglądzie i bardzo naturalnym pokroju, zupełnie odmiennym od fuksji mieszańcowych. Kwiaty z 4 zrośniętymi płatkami, przypominające trąbkę, nie przekraczają 1 cm długości. Mają intensywnie różową barwę i krótkie białe pręciki. Po kwitnieniu pojawiają się małe, czarne jagody. Gatunek ten jest częściowo mrozoodporny, a jego liście są sezonowe. Uprawiaj go w półcieniu, w żyznej, świeżej i lekkiej glebie lub w donicy, którą na zimę trzeba przenieść do osłoniętego pomieszczenia.

Fuksje to rośliny od zielnych po zdrewniałe, mniej lub bardziej mrozoodporne, o mniej lub bardziej wzniesionym lub zwisającym pokroju. Należą do rodziny wiesiołkowatych i pochodzą z Ameryki Południowej, Antyli oraz Australii. Fuchsia minutiflora to gatunek botaniczny pochodzący z obszaru od południowego Meksyku po Panamę, gdzie rośnie na otwartych terenach leśnych, na dużych wysokościach. Tworzy rozgałęziony krzew o wzniesionym pokroju, osiągający od 1,20 m do 1,50 m wysokości i około 1 m szerokości. Jego kwitnienie trwa od lipca do października. Jego pojedyncze kwiaty, długości 1 cm, składają się z długiej i smukłej rurki utworzonej z 4 zrośniętych płatków o intensywnie różowej lub fuksjowej barwie, przedłużonej krótkimi białymi pręcikami. Po kwitnieniu pojawiają się małe, czarne jagody. Gałęzie są cienkie, sztywne i bardzo rozgałęzione. Młode pędy mają purpurową barwę. Pokrywają je liczne, drobne, jasnozielone liście o delikatnie ząbkowanych brzegach. W otwartym gruncie jej mrozoodporność wynosi około -10 °C, pod warunkiem uprawy w osłoniętym miejscu i okrycia zimą podstawy rośliny grubą warstwą ściółki. Kwiaty są miododajne i nektarodajne.

Fuksję minutiflora uprawiaj w półcieniu lub lekkim cieniu, w glebie pozostającej świeżej. Fuksje dobrze komponują się z ulistnieniem paproci, czerniców i bodziszka kolankowego. W ogrodzie egzotycznym można zestawić ją z Azara mycrophylla, również mającym bardzo małe liście, lecz większym i wymagającym podobnych warunków uprawy. W donicy najlepiej sadzić ją pojedynczo i w razie potrzeby przenosić na zimę do pomieszczenia, ponieważ jest wtedy mniej mrozoodporna niż w otwartym gruncie. Można ją także uprawiać w pomieszczeniu przez cały rok lub przycinać na bonsai.

Odkryta w Santo Domingo w XVII wieku i zaaklimatyzowana w Europie, została nazwana fuksją, a nie „Fuschia”, na cześć niemieckiego botanika o nazwisku Fuchs. Pochodzące z Ameryki Południowej fuksje botaniczne były stopniowo rozmnażane. Obecnie miałoby istnieć około dziesięciu tysięcy mieszańców!