Sternbergia lutea - Sternbergia żółta

Sternbergia lutea to niewielka roślina cebulowa, powszechnie nazywana żółtym jesiennym krokusem lub „Vendangeuse”, ponieważ we wrześniu lub na początku października, wraz z powrotem deszczów, pojawiają się na niej kielichowate kwiaty o promiennie żółtej barwie. Często podziwia się ją wśród winorośli lub drzew oliwnych w cieplejszych regionach. Jej cykl wegetacyjny odpowiada cyklowi śródziemnomorskich roślin cebulowych: liście pojawiają się jesienią, utrzymują się zimą i zanikają na długo przed nadejściem suszy letniej. Sternbergia jest w pełni mrozoodporna i w łagodnym klimacie można sadzić ją w otwartym gruncie. Bardzo łatwo się rozrasta zarówno wegetatywnie, jak i dzięki samosiewowi.

Sternbergia lutea należy do rodziny amarylkowatych. Jest rośliną cebulową bliżej spokrewnioną z narcyzami niż z krokusami, które należą do kosaćcowatych. Gatunek ten pochodzi z basenu Morza Śródziemnego i Bliskiego Wschodu, a dokładniej z obszaru rozciągającego się od Włoch po Turcję. W naturze rośnie w skupiskach na skalistych, nasłonecznionych glebach, gdzie znosi długie okresy letniej suszy. Jest to gatunek chroniony, którego handel podlega regulacjom CITES.

Sternbergia żółta wyrasta z wydłużonej cebuli o średnicy 3-4 cm, pokrytej brązową łuską. Liście, rozwijające się jednocześnie z kwitnieniem lub tuż po nim, są wstęgowate, mają 1 cm szerokości, błyszczący, ciemnozielony kolor i tworzą kępę. Każda cebula wytwarza od jednej do kilku łodyg kwiatowych o wysokości od 15 do 20 cm, a na końcu każdej z nich znajduje się pojedynczy, wydłużony, kielichowaty kwiat o intensywnie żółtej barwie, osiągający około 4 cm wysokości. Korona składa się z 3 płatków i 3 bardzo podobnych do nich działek kielicha, a także z 6 pręcików (krokus ma tylko 3 pręciki).

Sternbergia lutea to doskonała jesienią kwitnąca roślina cebulowa, bardzo łatwa w uprawie w cieplejszych regionach i doskonale radząca sobie w strefie śródziemnomorskiej. Jest łatwa w uprawie i obdarza nas uroczym kwitnieniem rośliny cebulowej poza typowym sezonem. Posadź cebule w ogrodzie skalnym, na podwyższonej rabacie lub przy dobrze nasłonecznionej ścianie. Możesz także posadzić je na trawniku, pod warunkiem że nie będziesz kosić trawy, dopóki liście pozostają zielone. W chłodniejszych regionach możliwa jest uprawa w doniczkach, dzięki czemu cebule można zimą przenieść w osłonięte miejsce. W kompozycji dobrze sprawdzą się cyklameny bluszczolistne o białych kwiatach, niskie bylice, gęsiówka, aster Aster sedifolius 'Nanus'...

Uwaga: cebule należy posadzić tak szybko, jak to możliwe.