Róża damasceńska - Rosa × damascena

Róża damasceńska, po łacinie Rosa (x) damascena, to bardzo stara róża krzaczasta, będąca źródłem wielu odmian i nadal uprawiana dla przemysłu perfumeryjnego ze względu na bogactwo olejku różanego w jej kwiatach. Ma pokrój wyprostowany, ale elastyczny. Roślina jest wytrzymała i zdrowa, a jej liście mają przyjemną, szarozieloną barwę. Róża ta kwitnie latem, a w ciepłe dni wydziela intensywny, słodki zapach. Jej kwiaty półpełne, zazwyczaj jasnoróżowe, pojawiają się obficie latem. W ogrodzie ta silnie rosnąca róża doskonale sprawdzi się w nieformowanym żywopłocie.

Ta róża damasceńska należy do gatunków botanicznych o nieznanym pochodzeniu. Być może została przywieziona z Ziemi Świętej w 1254 roku przez Roberta de Brie podczas wyprawy krzyżowej. Obecnie ten krzew występuje mniej lub bardziej spontanicznie w Syrii, Maroku, Andaluzji i na Kaukazie. Specjaliści uważają, że ta mieszańcowa róża ma trzech głównych przodków: różę francuską Rosa gallica, Rosa phoenicia lub Rosa moschata oraz Rosa fedtschenkoana. Wśród jej potomków warto wymienić bułgarską różę pachnącą 'Trigintipetala', Rosa x damascena 'Versicolor' (synonim 'York et Lancaster'), Ispahan (synonim Pompon des Princes), Madame Hardy oraz różę 'Celsinia'.

Róża damasceńska to piękny krzew o dość szybkim wzroście, wyprostowanym, a miejscami nawet lekko łukowato przewieszającym się pokroju, który osiąga około 2 m wysokości i 1,50 m szerokości. Regularnie przycinana będzie bardziej krzaczasta. Jej pędy mają duże, zakrzywione kolce oraz drobne kolce. Liście są podzielone na listki o lekko szarozielonej barwie i wyróżniają się znakomitą zdrowotnością. To liście opadające na zimę, które spadają jesienią. Róża kwitnie w czerwcu i lipcu, obficie tworząc nieco luźne bukiety kwiatów średniej wielkości, osiągających 6–7 cm średnicy. Każdy kwiat składa się z płatków o prześwitującym różowym kolorze, lekko półprzezroczystych. W pełni kwitnienia szeroko otwarta korona ukazuje piękne serce złocistożółtych pręcików. Dokładnie przebadany zapach róż damasceńskich ujawnia ponad 400 składników. Jest intensywny i przyjemny, a także utrzymuje się w suszonych lub przekwitłych kwiatach. Owoce są prawie jajowate, czerwone i orzęsione. Ta silnie rosnąca odmiana potrzebuje dużo miejsca, aby w pełni rozwinąć swój potencjał.

Później odsunięte w cień przez powtarzające kwitnienie odmiany mieszańcowe, róże botaniczne są jednak wytrzymałymi roślinami o bogatej historii. To właśnie takie krzewy jak róża damasceńska rozsławiły te rośliny. Ta rzadko spotykana w sprzedaży róża znajdzie miejsce w ogrodzie miłośnika róż dawnych i botanicznych, w ogrodzie zapachów, a nawet w kwitnącym żywopłocie. Wnosi bujność do grup krzewów kwitnących latem oraz do żywopłotów krajobrazowych, zwłaszcza w połączeniu z budlejami, tawułami wczesnymi, abeliami lub lilakami. Jej silny wzrost wymaga starannego posadzenia, z zachowaniem odległości 1 m między poszczególnymi krzewami. Jeśli masz wystarczająco dużo miejsca, róże angielskie, dawne lub krzaczaste wyglądają wspaniale posadzone w grupach po trzy egzemplarze. Będą rosły razem, tworząc „jeden” bujny krzew, który zakwitnie jeszcze obficiej.