Róża historyczna Jacques Cartier

Róża 'Jacques Cartier' jest często pierwszą różą historyczną sadzoną w ogrodzie, ponieważ nigdy nie zawodzi. To bez wątpienia najlepsza róża portlandzka. Zdaniem zarówno profesjonalistów, jak i amatorów łączy w sobie bowiem wiele zalet, które czynią z niej wyjątkową odmianę, słusznie cieszącą się dużą popularnością. Niezbyt wysoka, tworzy niemal krępy krzew, pokryty kolcami i ciemnozielonymi liśćmi, wśród których rozwijają się bardzo pełne kwiaty o świeżej, lśniącej różowej barwie. Wydzielają one intensywny kwiatowy aromat, szczególnie przy ciepłej pogodzie. To bezproblemowa róża o wyrazistym charakterze, którą łatwo posadzić nawet w małym ogrodzie. Jest odpowiednia dla każdego ogrodnika, także początkującego!

Róża 'Jacques Cartier' to stara odmiana uprawna, uzyskana w 1868 roku przez Moreau-Roberta. Pochodzi między innymi od róży 'Duchesse de Portland' — spontanicznego mieszańca odkrytego na południe od Neapolu w 1800 roku, zwanego także różą portlandzką. 'Jacques Cartier' tworzy odporny krzew o zwartym pokroju i bardzo gęstym ulistnieniu, który osiąga do 1 m 20 wysokości i 75 cm szerokości. Jego liście opadające na zimę wyrastają na łodygach pełnych, bardzo ciernistych. Wyróżnia się doskonałą odpornością na choroby. Kwitnie obficie około połowy czerwca, a następnie ponownie latem oraz we wrześniu i październiku. Kwitnienie jest stałe i regularne, jeśli pamiętasz o usuwaniu przekwitłych kwiatów. Tworzy obfite bukiety bardzo pełnych róż o średnicy około 8–10 cm, złożonych z ponad 40 płatków ułożonych w ćwiartki. Okrągłe pąki o intensywnie różowej barwie rozwijają się w ciągu dnia w jasnoróżowe kwiaty, które z czasem zyskują białą obwódkę. Zapach tych róż jest intensywny, wspaniały i urzekający.

Róża 'Jacques Cartier', dzięki umiarkowanemu wzrostowi i dużej łatwości uprawy, doskonale nadaje się do każdego ogrodu, nawet najmniejszego. Jeśli masz niewiele miejsca i małe doświadczenie, wybierz tę obficie kwitnącą i naprawdę mało wymagającą różę. Na rabacie jej kwiaty dobrze komponują się z różnymi bylinami i krzewami, bez specjalnych zabiegów, na przykład z kocimiętkami, santolinami, Stachys lanata, białymi naparstnicami czy łyszczcami wiechowatymi. Dobrze sprawdzi się także jako soliter, posadzona przy obrzeżu ogrodowej alei lub niedaleko tarasu, dzięki czemu będziesz cieszyć się jej zapachem aż do późnej jesieni, jeśli jesień będzie łagodna.

Jeśli masz wystarczająco dużo miejsca, róże angielskie, historyczne lub krzewiaste wyglądają wspaniale posadzone w grupach po trzy egzemplarze. Rosną razem, tworząc efektowną kępę, która zakwitnie jeszcze obficiej.