Róża historyczna Louis XIV

Róża 'Louis XIV' to stara hybryda róży chińskiej, tworząca niewielki, smukły i rozgałęziony krzew, majestatyczny mimo skromnych rozmiarów, pod letnią szatą usianą pełnymi różami o najciemniejszej czerwonej barwie. Zakwita niezbyt dużymi, lecz wspaniałymi, turbinowymi kwiatami, których płatki wyglądają jak wycięte z grubej granatowej tkaniny welurowej, mieniącej się czarnymi refleksami. Jej kwitnienie, o zapachu róży herbacianej, powtarza się przez całe lato. Ten urokliwy, lecz nieco delikatny krzew zdecydowanie preferuje łagodny klimat cieplejszych regionów. Miłośnicy róż z mniej sprzyjających stref klimatycznych mogą uprawiać tę małą perełkę w pięknej ceramicznej donicy na tarasie, przenosząc ją zimą w miejsce osłonięte przed silnym mrozem.

Róża 'Louis XIV', sprzedawana niekiedy pod nazwą róża 'Nigrette', to bardzo stara hybryda ogrodowa, wyhodowana we Francji w 1859 roku przez hodowcę róż Guillota. Jak wiele starych róż spokrewnionych z różą chińską, nie wyróżnia się wysoką mrozoodpornością. Ten krzew o pokroju krzaczastym dorasta do 80 cm wysokości i osiąga 60 cm szerokości, a jego wzrost jest dość powolny. Liście opadające na zimę wyrastają na smukłych, słabo kolczastych pędach. Mają piękny, średnio intensywny, niebieskawozielony kolor i bardzo błyszczącą powierzchnię. Róża kwitnie regularnie od czerwca do września–października. Z zaokrąglonych pąków o purpurowych odcieniach rozwijają się nieco nieregularne, pełne kwiaty o średnicy około 8 cm, złożone z 20 do 39 bardzo dużych, aksamitnych płatków. Na zewnątrz mają barwę niemal czarną, a w środku są nieco jaśniejsze. Tuż przed przekwitnięciem ukazują złocistożółty środek z pręcikami. Zapach tych róż jest średnio intensywny do silnego, przyjemny i typowy dla róż herbacianych.

Różę 'Louis XIV' warto sadzić w ogrodach, w których nie występują silne mrozy, ponieważ jej mrozoodporność nie przekracza -12°C nawet w bardzo przepuszczalnej glebie. Jej nieco wymagająca uprawa będzie odpowiednia dla doświadczonych ogrodników i zaawansowanych kolekcjonerów, którzy wybiorą dla niej dobrze dostosowane stanowisko: przed grupą krzewów i wzdłuż obrzeża ogrodowego albo w pobliżu przejścia, aby móc z bliska podziwiać jej niemal czarne róże i rozkoszować się ich delikatnym zapachem. Warto posadzić ją także w ogrodzie zapachowym, wśród białych lub srebrzystych, zimozielonych liści bylic krzewiastych, które podkreślą urodę „czarnych” kwiatów. Towarzyszyć jej mogą jasnoróżowe kwiaty jarzmianek większych i astrów, które będą pięknie z nią współgrać, zapewniając jej jednocześnie przyjemny cień. Ta niewielka odmiana bardzo dobrze rośnie także w dużej donicy na tarasie.