Róża historyczna Mozart

Róża 'Mozart', niczym koncert fortepianowy G-dur, bez wytchnienia obsypuje się tysiącami drobnych, dwubarwnych kwiatów przypominających dzikie róże, karminoworóżowych z białym środkiem, rozsypanych niczym nuty. Są zebrane w duże bukiety na bujnie kwitnącym, zdrowym krzewie. Jest wyjątkowo odporna na choroby i szybko rośnie; brakuje jej tylko zapachu. Czasami trudna do zestawienia z innymi różami, ta kapryśna róża doskonale sprawdzi się w nieformowanym żywopłocie, w towarzystwie krzewów kwitnących wiosną, którym przekaże pałeczkę. Dobrze będzie rosła wszędzie, nawet w ogrodach położonych na średnich wysokościach.

Róża Rosa (x) moschata 'Mozart' nie jest w ścisłym znaczeniu różą historyczną, ponieważ została wyhodowana przez Lamberta w 1937 roku. Mimo to ma wszystkie jej cechy i do dziś, dzięki licznym zaletom, pozostaje niemal bezkonkurencyjna. W jej rodowodzie odnajdziemy udział róży piżmowej (Rosa moschata). Odmiana ta tworzy krzew o luźnym, łukowato rozkładającym się i rozbieżnym pokroju, osiągający 1,5 m wysokości i około 1,3 m szerokości, a niekiedy jeszcze większy, zależnie od warunków uprawy. Kwitnienie jest bardzo długie i nieprzerwane — trwa od czerwca–lipca do października–listopada. Pojedyncze, dwubarwne kwiaty o średnicy 3 cm składają się z 5 regularnych płatków ułożonych w otwartą miseczkę, odsłaniającą środek z pręcikami w kolorze złocistożółtym. Dominującą barwę stanowi bardzo intensywny karminoworóżowy kolor, otaczający białą strefę centralną. W miarę przekwitania biel bierze górę nad różem, tworząc na pędach zwiewny, wielobarwny bukiet. Pozostawiona bez cięcia, zawiązuje dekoracyjne pomarańczowe owoce (owoce dzikiej róży). Liście opadające na zimę są drobne i smukłe. Mają czysty, jasny, lśniący zielony kolor, a ich odporność na choroby jest naprawdę doskonała.

Róża 'Mozart' przystosowuje się do wszystkich gleb, które nie są zbyt suche, oraz do każdego klimatu, dlatego można ją bez obaw sadzić w całym kraju, nawet na średnich wysokościach. Posadzona w większej liczbie, będzie obwodzić alejki i podkreślać grupy krzewów. Doskonale wkomponuje się w naturalistyczny żywopłot, gdzie uwydatni ulistnienie dereni i kalin. Można ją również zestawić z pięknymi, bardzo łatwymi w uprawie bylinami, takimi jak bodziszki, kocimiętki, wyżliny i naparstnice... Pozostawiona bez cięcia, utworzy kwitnącą kopułę o rozmytych kształtach, niezwykle romantyczną przed grupą kwitnących krzewów, złożoną na przykład z abelii, Kolwitzia, jaśminowców, bzu lub bylic krzewiastych.