Róża historyczna Officinalis Bio

Róża francuska Rosa (x) gallica Officinalis z uprawy ekologicznej to róża zwykle wykorzystywana do produkcji olejków eterycznych w przemyśle perfumeryjnym. Nazywana jest również różą aptekarzy, ponieważ we Francji uprawia się ją od XIII wieku ze względu na jej właściwości lecznicze. Walory ozdobne i niezwykła żywotność tej niemal dzikiej róży szybko zachwyciły pierwszych hodowców róż, którzy wykorzystywali ją do tworzenia innych form i odmian, z których większość obecnie już zanikła. Ocalała z przeszłości, ta historyczna róża nadal zachwyca miłośników odpornych i niezawodnych roślin obfitym letnim kwitnieniem o intensywnej, karminoworóżowej barwie. Urocza, mrozoodporna i naprawdę mało wymagająca, dostosuje się do każdego ogrodu, od północy po południe naszego kraju.

Róża Rosa (x) gallica Officinalis BIO, nazywana również różą francuską, rosa gallica 'Plena', Rosa galliva lub Rosa 'Semi-duplex', jest uznawana za podgatunek róży botanicznej Rosa gallica, pochodzącej z obszaru rozciągającego się od Europy Środkowej i Południowej po Azję Mniejszą. Wspomniana już w 1583 roku na Zachodzie przez Charles'a de Lécluse'a róża apteczna była w VI wieku p.n.e. sławiona przez greckiego poetę Anakreonta. Prawdopodobnie została sprowadzona do Galii podczas podboju rzymskiego, a dzięki Thibaudowi IV z Szampanii od 1240 roku stała się jednym z symboli miasta Provins. Wszystkie róże określane jako galijskie to odporne i mało wymagające krzewy, które mają tendencję do wytwarzania odrostów, gdy są uprawiane na własnych korzeniach.

Róża aptekarzy została logicznie wyróżniona nagrodą Award of Garden Merit w Anglii ze względu na walory ozdobne, ale także doskonałe wyniki w ogrodzie. Ten niski krzew o pokroju krzaczastym osiąga około 90 cm wysokości i 1 m szerokości, a jego wzrost jest umiarkowanie szybki. Jego liście mają dość ciemnozieloną barwę, są matowe i wyjątkowo zdrowe. Kwitnie w czerwcu i lipcu, długo i obficie, tworząc kwiaty półpełne do pełnych, średniej wielkości, osiągające 8–9 cm średnicy, zebrane w małe bukiety. Od 8 do 15 płatków tworzących kwiat układa się w płaską miseczkę. Mają intensywną karminoworóżową barwę i skupiają się wokół bardzo jasnego środka z jaskrawożółtymi pręcikami. Po kwitnieniu powstaje wiele owoców nazywanych owocami dzikiej róży, o jajowatym kształcie i pomarańczowoczerwonej barwie w momencie dojrzenia. Zapach tych róż jest bardzo przyjemny, typowy dla róż dawnych, mniej lub bardziej delikatny albo intensywny w zależności od pory dnia i klimatu. Róża francuska, Rosa gallica, bardzo płodny gatunek botaniczny, odegrała kluczową rolę w tworzeniu pierwszych europejskich odmian.

Później róże galijskie zostały odsunięte na dalszy plan przez powtarzające kwitnienie odmiany mieszańcowe, jednak nadal są solidnymi różami o bogatej historii. To właśnie takie krzewy jak 'Officinalis', 'Versicolor', 'Cardinal de Richelieu' czy 'Charles de Mills' przetrwały w opuszczonych starych ogrodach, podczas gdy wiele innych nie zdołało się utrzymać. Pełna uroku, efektowna i bezproblemowa róża francuska wnosi bujność do grup krzewów kwitnących latem i swobodnych żywopłotów, a także dobrze komponuje się z budlejami, abeliami i żyliszkami. Jej niewielkie rozmiary pozwalają sadzić ją na rabatach bylinowych, gdzie wspaniale towarzyszy bodziszkom, floksom wiechowatym, wieczornikom damskim i lnicom purpurowym. To rzadkie zalety, dzięki którym łatwo zapomnieć, że kwitnie tylko raz — wady, której nie zarzuca się innym krzewom kwitnącym! Zdecydowanie zasługuje na posadzenie w każdym ogrodzie miłośnika róż.

Jeśli masz wystarczająco dużo miejsca, róże angielskie, róże dawne lub róże krzewiaste wyglądają wspaniale posadzone w grupach po trzy egzemplarze. Wspólnie wyrosną, tworząc „jeden” okazały krzew, który zakwitnie jeszcze obficiej.