Róża Hugonis - Rosa hugonis

Róża Hugonis, znana również jako róża Hugonis lub róża żółta chińska, zachwyca urokiem i wytrzymałością dzikich roślin, a także pięknym i długim wiosennym kwitnieniem. Jest jednym z pierwszych róż budzących się z zimowego uśpienia. Ta róża botaniczna kwitnie bardzo wcześnie, przez prawie miesiąc, obsypując się tysiącem pojedynczych kwiatów przypominających kwiaty róży dzikiej, utrzymanych w jasnym, świetlistym odcieniu żółci. Kwiaty pojawiają się na całej długości jej ciernistych gałązek, które tworzą duży krzew o liściach przypominających liście paproci. Jesienią jej drobne liście, podobne do liści róży pimpinellifolia, przybierają purpurowoczerwone barwy, jak u najpiękniejszych klonów. Doskonale odporna na choroby, bardzo mrozoodporna i tolerancyjna na suszę, potrzebuje jedynie odrobiny ciepła i słońca, aby w pełni rozwinąć swoje kwiaty.

Róża Hugonis to dzika róża pochodząca z północno-środkowych Chin, gdzie rośnie na obrzeżach lasów, w górzystych regionach, na wysokości od 600 do 2300 m. Odkrył ją brytyjski misjonarz, wielebny Hugh Scanlan, a do Europy sprowadzono ją w 1899 roku. Jest to duży krzew o zaokrąglonym pokroju, osiągający do 2 m wysokości i szerokości. Jego ciemnobrązowe gałązki mają płaskie, proste kolce, a także szczecinki na długich pędach zewnętrznych. Liście, drobno powcinane, przypominają liście róż z grupy pimpinellifolia. Są złożone z 5 do 13 małych, owalnych listków o żywozielonej barwie, które jesienią przebarwiają się na brunatnopurpurowo. Kwitnienie rozpoczyna się bardzo wcześnie, zazwyczaj w maju, a w cieplejszych regionach czasem już w kwietniu. Jest długie i obfite. Roślina tworzy mnóstwo pojedynczych, miseczkowatych kwiatów o średnicy 5 cm, wyrastających pojedynczo na całej długości pędów. Mają one barwę pierwiosnkowożółtą lub siarkowożółtą. Ustępują miejsca drobnym, dość dekoracyjnym owocom w kolorze mahoniowobrązowym. W mało słonecznym i wilgotnym klimacie kwiaty czasami z trudem rozwijają się w pełni.

Choć zainteresowanie różami botanicznymi nie jest powszechne, są one szczególnie godne polecenia na nieurodzajnych glebach lub w trudnych warunkach klimatycznych. Róże te są nie tylko przodkami naszych współczesnych odmian, lecz także zazwyczaj bardziej wytrzymałymi i bardzo niezawodnymi roślinami. Róża Hugonis kwitnie obficie, jest silnie rosnąca, a zarazem lekka w pokroju, i przyciąga uwagę co najmniej dwa razy w roku. Znajdzie miejsce w żywopłocie polnym lub obronnym, ponieważ jest okazała i tworzy ciernistą masę trudną do przebycia. Możesz zestawić ją z perukowcami, aby podkreślić jesienne barwy, z lilakiem, który zachwyca wiosennym zapachem, oraz z jaśminowcami z tego samego powodu. Latem zakwitną budleje, a także kaliny, które odznaczają się dużą tolerancją na różne warunki. Wreszcie jest to bardzo mrozoodporny i mało wymagający krzew, odporny na suszę po dobrym ukorzenieniu, wspaniale prezentujący się w ogrodzie w cieplejszym regionie.