Róża historyczna Ghislaine de Féligonde

Róża 'Ghislaine de Feligonde', wyhodowana w 1916 roku, do dziś jest jedną z najbardziej poszukiwanych róż przez miłośników starych odmian. Pnąca lub krzaczasta, rzadko zawodzi swoją siłą wzrostu, nawet w półcieniu, a jej urok jest wyjątkowy. Wyjątkowość tej znakomitej hybrydy róży wielokwiatowej przejawia się przede wszystkim w niezwykłej i zmiennej barwie jej małych, pełnych róż, przypominających pompony. Zebrane w lekko pachnące bukiety, rozwijają się w odcieniu ochrowym do morelowożółtego, mniej lub bardziej nabierają pomarańczowych tonów, a następnie bledną do kości słoniowej, tworząc niezwykle łagodną, ciepłą i subtelnie wielobarwną harmonię. Średnio powtarzająca kwitnienie, ta róża o nielicznych kolcach ukazuje pełnię swojej urody posadzona jako soliter, bez ograniczeń, odsłaniając swój naturalny, nieco cygański pokrój.

Ta duża róża o liściach opadających na zimę jest starą odmianą wyhodowaną przez francuskiego hodowcę róż Turbata. Ta wyjątkowa hybryda, zaliczana do rodziny Rosa (x) multiflora i Rosa (x) wichuraiana, pochodzi od róży wielokwiatowej 'Goldfinch'. Ma naturalnie szeroki i giętki pokrój, wdzięcznie nieuporządkowany. Osiąga 2,50 m do 3 m wysokości i 1–2 m szerokości, zależnie od warunków uprawy. Jej długie pędy są giętkie, słabo kolczaste i pokryte drobnymi liśćmi, które przez cały sezon zachowują świeżą, żywą i lśniącą zieloną barwę. Jej odporność na choroby jest bardzo dobra, ale wydaje się nieco podatna na marsonię, jeśli jest przywiązywana do podpory przy zbyt nasłonecznionej ścianie. Kwiaty tego pnącza pojawiają się obficie w czerwcu, a następnie ponownie latem i aż do jesieni, jeśli gleba pozostaje wilgotna. W cieplejszym klimacie kwitnienie rozpoczyna się nieco wcześniej, zatrzymuje w lipcu i sierpniu, po czym we wrześniu, wraz z powrotem deszczów, znów obficie się rozpoczyna. Zebrane w bukiety po 10 do 20 sztuk, kwiaty rozwijają się na krótkich pędach drugiego roku, z małych, ostro zakończonych pąków o intensywnie różowopomarańczowej barwie. Otwierają się w małe, pełne rozetki o średnicy 4 cm, złożone z 20 do 39 drobnych płatków w kolorze dojrzałej moreli, które podczas upałów szybko przechodzą w kremowy, a następnie kości słoniowej. Jesienią są silniej zabarwione na różowo. Każdy kwiat jest inny, tworząc na roślinie piękny wielobarwny efekt. Ich zapach jest dość delikatny, łagodny i owocowy. Małe owoce, będące przysmakiem ptaków w chłodnej porze roku, są w rzeczywistości mięsistymi owocami pozornymi zwanymi owocami dzikiej róży.

'Ghislaine de Feligonde' to róża silnie rosnąca, a zarazem pełna wdzięku, rozkwitła i beztroska, obdarzona siłą delikatności. Podobnie jak inne duże róże, takie jak 'Alchymist' czy 'Gloire de Dijon', z którą tak dobrze się komponuje, jest niezrównana, gdy chcesz nadać nieco swobodnego charakteru roślinom posadzonym nad zbyt uporządkowanymi rabatami. To idealna towarzyszka starego drzewa owocowego, niewielkiego filaru czy altany, którym dodaje niezwykłego uroku. Przywiązana do podpory na łuku, w pobliżu tarasu, stworzy poetyckie i delikatnie pachnące przejście. Możesz połączyć ją z powojnikiem rozłożystym o niebieskich lub czysto białych kwiatach; ich jesienne kwitnienie będzie się doskonale uzupełniać. Ponieważ łatwo utrzymać jej krzaczasty pokrój, zresztą absolutnie wspaniały, możesz posadzić ją jako soliter lub w mieszanym żywopłocie, w towarzystwie kalin, jaśminowców albo lilaków. Dobrze nadaje się również do uprawy w dużej donicy.

Ta róża nosi imię córki francuskiego oficera, który zmarł pod koniec wojny 1914–1918.

Odmiana wyhodowana przez Turbata w 1916 roku