Aloe perfoliata - aloes zrośnięty

Aloe perfoliata, dawniej nazywany Aloe mitriformis, z czasem tworzy dywany pięknie wybarwionych rozet w suchych ogrodach skalnych, wystawionych na intensywne nasłonecznienie. Ten zimozielony sukulent wytwarza pędy, które pod ciężarem rozet pokładają się i ukorzeniają w kolejnych miejscach. Rozety mają mięsiste, trójkątne liście z brzegami pokrytymi drobnymi, niekłującymi białymi ząbkami. Przybierają ciepłe, delikatne odcienie, a późną wiosną lub wczesnym latem ożywiają je karminowoczerwone, parasolowate kwiatostany, bardzo zasobne w nektar. Ten aloes najlepiej prezentuje się w pełnym słońcu, w ogrodzie o klimacie śródziemnomorskim lub w dużej donicy na tarasie.

Aloe perfoliata to gatunek botaniczny z rodziny aloesowatych, pochodzący z południowo-zachodniej części Afryki Południowej (Przylądek Zachodni), gdzie rośnie na skalistych obszarach nadmorskich i górskich. Jego odporność na mróz oceniana jest na -5 lub -6 °C w krótkotrwałych spadkach temperatury, w suchej glebie.  Jest to niewielka bylina sukulentowa o pokładającym się pokroju, osiągająca od 30 do 40 cm wysokości, ale mogąca rozrosnąć się na powierzchni od 1,5 do 2 m². Każda rozeta liściowa wydłuża się, szybko tworząc ulistniony pęd, który pokłada się i płoży pod własnym ciężarem. Każda zwrócona ku niebu rozeta składa się z niezbyt grubych, trójkątnych, lekko wygiętych i spiczastych liści o barwie od niebieskozielonej do ciemnozielonej. Pod wpływem słońca i suszy brzegi liści, a także ich spód, przybierają ceglastą, różową lub czerwoną barwę, a nawet odcienie fioletu. Liście pod koniec życia zasychają i tworzą wokół płożącego się pędu grubą osłonę. Kwitnienie, bardzo chętnie odwiedzane przez owady zapylające, przypada na lato, od czerwca do sierpnia. Rozgałęziony kwiatostan, osiągający od 40 do 60 cm wysokości, wyrasta z serca rozety. Przybiera formę bukietu długich, karminowoczerwonych kwiatów rurkowatych ułożonych parasolowato. Pęd kwiatostanowy odsuwa się od środka rozety w miarę pojawiania się nowych liści. 

Dobrze znosząc słoną bryzę i suszę, Aloe perfoliata można uprawiać zarówno w donicy do ozdoby tarasu lub balkonu, jak i w otwartym gruncie, w ogrodzie skalnym lub na suchej skarpie. W niezbyt surowym klimacie śródziemnomorskim lub na osłoniętych wybrzeżach Atlantyku można uprawiać ją w otwartym gruncie. Upiększy dobrze przepuszczalny, pochyły lub skalisty teren, a nawet wierzch suchego kamiennego muru. W innych regionach warto posadzić ją w donicy szerszej niż wyższej, aby cieszyć się jej wyjątkowym urokiem. Można na przykład połączyć ją z małymi agawami, eszeweriami i  słonecznicą w kolekcji roślin doniczkowych. U ich podstawy możesz posadzić rośliny okrywowe o podobnych, niewielkich wymaganiach: wiesiołek missouryjski, osteospermum i felicję, które wypełnią przestrzeń kwiatami i zimozielonymi liśćmi oraz zamaskują puste miejsce po obumarłej roślinie.

Agawy i aloesy:

Aloesy i agawy są do siebie podobne, ale należą do dwóch różnych rodzin botanicznych: aloesowatych i agawowatych. Zasadnicza różnica polega na tym, że rozety aloesów kwitną przez wiele lat, podczas gdy kwitnienie dojrzałej rozety agawy oznacza koniec jej życia. U niektórych gatunków aloesów pąki wyrastające między liśćmi dają początek nowym roślinom, które pokrywają wyschnięte pozostałości rośliny matecznej. U agaw centralny pęd kwiatostanowy rozwija się z pąka wierzchołkowego. U aloesów pąki kwiatowe powstają między liśćmi. Agawy pochodzą z Ameryki Północnej, natomiast aloesy występują wyłącznie w południowej części Afryki oraz na wyspach położonych w pobliżu Oceanu Indyjskiego.