Aloes uzbrojony - Aloe ferox

Aloe ferox, aloes uzbrojony, to drzewiasty gatunek o pojedynczym pniu, znany ze swoich właściwości leczniczych zbliżonych do właściwości aloesu zwyczajnego. To sukulent, który stał się rzadki na swoich południowoafrykańskich terenach występowania, prawdopodobnie wskutek nadmiernego pozyskiwania żelu zawartego w jego dużych liściach. Jego oryginalny wygląd zachwyci miłośników egzotyki. Mało mrozoodporny, gatunek ten bardzo dobrze znosi jednak długie, gorące i suche lata w rejonach o łagodnym klimacie. W chłodniejszych i wilgotniejszych regionach można go bez trudu uprawiać w dużej donicy, którą na zimę należy przenieść do miejsca nieprzemarzającego.

Aloe ferox to południowoafrykański gatunek botaniczny należący do rodziny złotogłowowatych, pochodzący z obszaru obejmującego Prowincję Przylądkową Zachodnią, Prowincję Przylądkową Wschodnią, Wolne Państwo, KwaZulu-Natal i Lesotho. W naturze występuje na wzgórzach, w trawiastym fynbosie (rodzaju suchych sawann) oraz na obrzeżach pustyni Karoo. Gatunek ten znajduje się na liście roślin zagrożonych wyginięciem. Jest to drzewiasty sukulent będący byliną. Docelowo, w otwartym gruncie, aloes uzbrojony może osiągnąć 3 m wysokości. Młode rośliny mają formę rozety, a pień zaczyna się tworzyć najwcześniej po 3–4 latach. Rozeta liści może osiągnąć 1 m średnicy. Tworzą ją bardzo grube, szarozielone liście ułożone spiralnie. Każdy liść może ważyć do 2 kg. Ich brzegi są wyposażone w małe, czerwonom brunatne kolce, podobnie jak spód liści. Górna strona liści jest zazwyczaj pozbawiona kolców. Kwitnienie pojawia się na dojrzałych roślinach. Może wystąpić w różnych porach roku, zależnie od klimatu. Na wybrzeżu Morza Śródziemnego przypada zwykle na okres od zimy do wiosny. Z rozety liści wyrasta rozgałęziony pęd kwiatostanowy, który może osiągać od 60 cm do 1,20 m wysokości. Na każdym rozgałęzieniu znajduje się bardzo gęsty kłos kwiatowy złożony z licznych, małych kwiatów rurkowatych. Każdy kwiat składa się z 6 płatków i długich, wystających pręcików. Barwa kwiatów przechodzi kolejno od koralowoczerwonej przez pomarańczową do żółtej, zanim kwiaty zwiędną.

Aloe ferox bardzo dobrze rośnie w dużej donicy, którą można ozdobić taras lub balkon, pamiętając o przeniesieniu jej jesienią w miejsce chronione przed mrozem. Możesz przezimować roślinę w domu lub na werandzie, w jasnym i niezbyt ogrzewanym pomieszczeniu. Roślina ta dobrze poradzi sobie również w otwartym gruncie na wybrzeżu Morza Śródziemnego lub na osłoniętych wybrzeżach Atlantyku, w ogrodzie skalnym albo na dobrze przepuszczalnej skarpie. Jest mrozoodporna do -4/-5°C maksymalnie, w bardzo suchej glebie. Możesz na przykład zestawić ją z małymi agawami lub kolekcją kaktusów i sukulentów. U jej podstawy możesz posadzić rośliny okrywowe o podobnych, niewielkich wymaganiach, takie jak słonecznice, które wypełnią przestrzeń wokół jego wyrazistej sylwetki.

O agawach i aloesach:

Aloesy i agawy są do siebie podobne, ale należą do dwóch różnych rodzin botanicznych. Podstawowa różnica między nimi polega na tym, że rozety aloesów kwitną przez wiele lat, natomiast kwitnienie dojrzałej rozety agawy oznacza koniec jej życia. U niektórych gatunków aloesów pąki wyrastające między liśćmi dają początek nowym roślinom, które przykrywają wyschnięte pozostałości rośliny matecznej. U agaw centralny pęd kwiatostanowy rozwija się z pąka wierzchołkowego. U aloesów pąki kwiatowe powstają między liśćmi. Agawy pochodzą z Ameryki Północnej, natomiast aloesy występują wyłącznie w południowej części Afryki oraz na pobliskich wyspach Oceanu Indyjskiego.