Aster wąskolistny Nanus

Aster sedifolius (sedifolia) Nanus to karłowa i zwarta forma astra wąskolistnego, doskonale nadająca się do ozdabiania ogrodów skalnych, skrzynek na kwiaty i obrzeży rabat. Ta niewielka, kępiasta roślina ma taką samą odporność jak forma dzika, znana dziś pod nazwą Galatella sedifolia, a także takie same wąskie liście. Jej długie kwitnienie, złożone z drobnych, liliowofioletowych gwiazdek o żółtym środku, nada ogrodowi niezwykłego uroku pod koniec sezonu. To bezproblemowa bylina, również na słabych i wapiennych glebach, doskonała do ogrodów naturalistycznych oraz miejsc, w których nie stosuje się podlewania.

Aster wąskolistny, nazywany również astrem rozchodnikolistnym lub astrem ostrym, należy do rodziny astrowatych. Pochodzi z Europy Środkowej, ale występuje również w rejonie Morza Śródziemnego: można go spotkać na zboczach oraz przy drogach i ścieżkach, od wybrzeży Morza Śródziemnego po Drôme, Ardèche i Alpy Dolne. Odporny na mróz i dobrze znoszący wapienne gleby, ten gatunek, występujący do wysokości 1450 m n.p.m., doskonale toleruje również upał i suszę letnią. Odmiana 'Nanus' różni się od niego jedynie pokrojem, który jest bardziej kępiasty, oraz mniejszymi rozmiarami.

Aster wąskolistny Nanus to niewielka bylina o wzniesionych, słabo rozgałęzionych pędach, osiągająca około 30 cm wysokości i 35 cm szerokości. Jej pędy są bardzo gęsto ulistnione i pokryte szorstkimi, wydłużonymi, wąskimi liśćmi o długości 4–5 cm. Liście są ostro zakończone, niemal równowąskie i ciemnozielone. Kwitnienie, zależnie od regionu i klimatu, przypada od sierpnia do końca października lub początku listopada; jest obfite i długotrwałe. Roślina wytwarza bardzo liczne drobne kwiatostany o średnicy 2,5 cm, zebrane w zwarte bukiety zwane baldachogronami, o szerokości 10–15 cm, osadzone na końcach pędów. Każdy koszyczek składa się z kilku delikatnych, luźno rozmieszczonych kwiatów języczkowatych w liliowoniebieskim kolorze, otaczających środek wypełniony drobnymi, intensywnie żółtymi kwiatami rurkowatymi. Po zapyleniu kwiaty ustępują miejsca puchatym owocom w kolorze od kremowobiałego do szarawego, zwanym niełupkami, które rozsiewa wiatr. Nadziemna część tego astra zasycha i zamiera zimą, a następnie odrasta wiosną.

Trudno wyobrazić sobie nasze ogrody bez rabat lub obrzeży rabat obsadzonych astrami. Ten aster jest wyjątkowo mało wymagający co do rodzaju gleby, bardzo dobrze znosi nawet suszę i kamieniste podłoże. W ogrodzie skalnym lub na kwitnącej rabacie doskonale komponuje się z trawami. Wybierz spośród gatunków o umiarkowanym wzroście i niewielkich wymaganiach, na przykład ostnicę mocną, miłkę okazałą (Eragrostis spectabilis), tworzącą w sierpniu różową chmurę, lub przyostnię włosowatą (Muhlenbergia capillaris), kwitnącą na różowo jesienią. Dobrze komponuje się również ze wszystkimi innymi niewielkimi, niskimi roślinami, takimi jak wiesiołek missouryjski, goździki, rozchodniki czy czosnki ozdobne, na przykład Allium tuberosum. Astry szybko rosną i mogą wypełnić puste miejsca na świeżo obsadzonej rabacie. Pozwalają tworzyć piętrowe kompozycje oraz zaokrąglone, miękkie kępy, jeśli połączysz astry o różnej wysokości i rozmiarach, na przykład z Aster ericoides prostratus 'Snow flury', Aster laevis lub Aster turbinellus. Innym pomysłem jest zestawienie ich z różami okrywowymi, które ich lekkie kwitnienie doskonale podkreśla.